Όποιος έχει αναρωτηθεί τι απέγιναν οι Dozer και αν υπάρχει πιθανότητα να επανενωθούν, τα νέα έχουν ως εξής:
Ο κιθαρίστας/τραγουδιστής αποφάσισε να τελειώσει το σχολείο, κάτι που παλεύει από το 2009, οπότε φαντάζομαι ότι το παλληκάρι δεν τα παίρνει τα γράμματα.
Οι Greenleaf υπήρχαν ως side project ήδη από το 2000 από τον κιθαρίστα τους παρέα με τον παραγωγό τους Bengt Bäcke.
Είδαν και απόειδαν ότι ο άλλος είναι στουρνάρι, πλέον όλοι οι Dozer πλην του τραγουδιάρη μαζί με τον προαναφερθέντα και με την συνδρομή του Ozo των Truckfighters στα φωνητικά αποτελούν την πεντάδα μας.
Η βάση της μουσικής τους είναι φυσικά το στυλ των Dozer, διανθισμένο με τις απαραίτητες σουηδίλες και αυτό το Truckfighters fuzzy αίσθημα του Phi και του Mania.
Το volume είναι ένα κλικ πιο χαμηλά δένοντας τέλεια με τα φωνητικά του Ozo. Παρεμπιπτόντως, ο Fredrik Nordin έμεινε μετεξατεστέος, οπότε βρήκε χρόνο να συμμετέχει στο ομώνυμο κομμάτι του δίσκου, που είναι και το πιο αντιπροσωπευτικό των Dozer.
Όλος ο δίσκος είναι αρκετά καλός, δεν έχω ξεχωρίσει ακόμα κάποιο κομμάτι.Περισσότερο rock παρά stoner.
Θερμή παράκληση στους καθηγητές εκεί στο Borlange να δώσουν το απολυτήριο στο παιδί μας, γιατί θέλουμε νέα δουλειά από Dozer συν τη συναυλία που μας χρωστάνε από το 2009 (είχαν ανακοινώσει ότι θα παίξουν στο ΑΝ).
Προς το παρόν βολευόμαστε με Greenleaf.
