Clutch, Lucky funeral live report @ Gagarin 205, 23/6/11

Μετά την ψιλοξενέρα που φάγαμε στο Sonisphere, το live των Clutch ήταν ακριβώς αυτό που χρειαζόμουνα.

Ήταν εμφανές ότι θα τους ξαναβλέπαμε από την έκπληξη και την ικανοποίηση που είχε η μπάντα όταν μας τίμησε για πρώτη φορά πέρυσι και μεις τους είχαμε ανταποδώσει δεόντως με την υποδοχή μας. Δεν περίμεναν τέτοια ανταπόκριση και έσπευσαν να εμφανιστούν και φέτος, και όπως είπε και ο Fallon "κρίμα που δεν ερχόμασταν τα προηγούμενα 20 χρόνια, θα ερχόμαστε τα επόμενα 20".

Η μπάντα άνετα θα μπορούσε να λέγεται και "Riffs and Beers".Εϊναι μια από τις μεγάλες αποδείξεις ότι ορισμένες φορές το απλό κρύβει μέσα του ένα πραγματικό μεγαλείο. Με το που εμφανίστηκαν οι μπίρες στους ενισχυτές είμασταν έτοιμοι. Ο Fallon ξεκίνησε αμέσως και ο κόσμος, λες και είχε κουμπάκι χοροπήδαγε, τραγούδαγε και χειροκρότησε τη μπάντα για πάνω από μιάμιση ώρα. Μετρημένοι όλοι τους, χωρίς πολλά πολλά, ούτε ποζεριές ούτε καραγκιοζιλίκια ούτε τίποτα. Να σημειώσω ότι στις φάσεις του τζαμαρίσματος, ο Fallon αποσύρεται στην άκρη, πίνει τη μπιρίτσα του και αφήνει τα φώτα να πέσουν πάνω στους άλλους τρεις που παίζουν. Πάντως όλοι τους φαίνονται ιδιαίτερα σεμνοί, σχεδόν σαν να ντρέπονται!!!

Και τι παίζουν; Πραγματικά, μπορείς να κάθεσαι για ώρες και να τους ακούς να τζαμάρουν. Riff και ρυθμός.Ο κιθαρίστας Tim Sult στην ακρούλα του παίζει τα τρίηχα ριφάκια που είναι απλά ό,τι πιο κολληματικό υπάρχει. O Dan Maines με το μπάσο του δίνει το ρυθμό σε όλους...και πίνει περισσότερο απ'όλους. Όσο για αυτόν το drummer (Jean-Paul Gaster) τι να πω. Όπως και πέρσι, έδειξε ότι όταν έχεις το ρυθμό και το συναίσθημα μέσα σου, 3 τυμπανάκια είναι αρκετά.

Οι Clutch σε δευτερη εμφάνιση απέδωσαν ισάξια και σίγουρα τίμησαν στο έπακρο τον κόσμο που γέμισε και πάλι το Gagarin. Μόνη παρατήρηση: Πέρσι Ιούλιο, φέτος Ιούνιο, του χρόνου ας έρθουν Μάϊο να μην λιώνουμε στη ζέστη εκει μέσα.

Υ.Γ.: Για τους Lucky Funeral δεν έγραψα κάτι γιατί δεν τους πρόλαβα. Είναι πολύ καλοί πάντως και τα σπάνε.

Sonisphere live report , Athens 18/6/2011

Καιρό είχα να γράψω κάτι , ας ασχοληθούμε με το Sonisphere, έστω και μερικές μέρες αργότερα.

Φτάσαμε γύρω στις 6 παρά, οπότε για όσους έπαιξαν μέχρι εκείνη την ώρα δεν έχω να πω κάτι εκτός του ότι θα ήθελα να δω τους Gojira. Ας ελπίσουμε να τους δούμε σε κανα κλειστό χώρο το χειμώνα.

Ξεκινάμε λοιπόν με Mastodon. Επιτέλους πολύ καλός ήχος, αλλά τα φωνητικά και πάλι χάνουν. Δυστυχώς η μπαντάρα αυτή αδικείται κατάφωρα στους ανοιχτούς χώρους. Θέλετε το ότι η μουσική τους θέλει ιδιαίτερη ακουστική ; Ότι δεν είναι headliners, οπότε εξ ορισμού δεν θα χαίρουν και του καλύτερου ήχου; Ότι τα ετσι κι αλλιώς ψιλοελαττωματικά φωνητικά τους χάνονται στο χώρο;

Η αλήθεια είναι μία. Πρέπει να παίξουν σε κλειστό χώρο. Τα παιδιά παίζουν παπάδες και παρόλα αυτά δεν χαίρουν ακόμη της εκτίμησης που τους αξίζει, Τουλάχιστον οι μέχρι τώρα εντυπώσεις του κόσμου και οι κριτικές που έχω δει για τις εμφανίσεις τους στην Ελλάδα αυτό δείχνουν.

Karma To Burn-Live Report@An Club 01/05/10

''Πάμε μέσα;''

''Άλλη μια μπύρα και φύγαμε.''

Δε συνηθίζω να γράφω εγώ αυτά τα reports βγαίνοντας από ένα υπόγειο με περιδέραιο χορδές από κιθάρες,θα ήθελα πολλές φορές να είμαι ο mamanis,ζηλεύω όλη αυτή την παιδικότητα όταν αποφασίζει να τα καταστρέφει όλα,έτσι απλά,γιατί είναι ο mamanis.Θα επανέλθω σε αυτόνα σε λίγο,τώρα θέλω να ξενερώσω λίγο κόσμο,να πέσουν τα αστεράκια μίσους,να γουστάρει το αντι-fan club μου.

Χθες στην Αθήνα είχαμε τρία live,τους James,τους Chain And The Gang,στους οποίους θα γούσταρα απίστευτα να πάω,αλλά όταν έρχεται η θεία από το Σικάγο....γάματα και τους K2B,τους οποίους δεν μπορώ να γράψω,σα να μιλάμε για το date με τον έρωτα της ζωής μου.Χθες με απαγάγανε,με ρίξανε σε ένα υπόγειο γεμάτο ασφυκτικά με κόσμο,φάτσες μεταλλάδων παντού,με ποτίσανε,μου δέσανε τα χέρια,μου ανοίξανε τα μάτια με μονωτική ταινία και με κολλήσανε σε ένα κάγκελο.Δεν φοβόμουν αυτή τη φορά,ήξερα πως ο mamanis έχει σχέδιο.Ξαφνικά σκάνε τρεις τύποι από το διάολο,έτοιμοι να με βασανίσουν,ξέροντας την φλώρικη φύση μου,αρχίζουν να παίζουν stonerίλες κολασμένες...Αρχίζω να κουνάω το κεφάλι,μη μπορώντας να κάνω άλλες κινήσεις,γούσταρα....

Live Report: FLOTSAM & JETSAM @ Sin City 12/4/10

Είχα χρόνια να δω τέτοια παρέλαση από stage-diving. Μιλάμε για χαμό. Οι Flots τα έδωσαν όλα. Άψογη σκηνική παρουσία και αμεσότητα με το κοινό. Καταπληκτικό set-list (θα ήθελα όμως και ένα "Suffer the masses") - καταπληκτικές εκτελέσεις. Και γαμώ τα live!
Flots til death!

\m/

MONO live report @ Myga 27/02/10

Πραγματικά γιατί στη μύγα?Βραδυά που πραγματικά σβήστηκε από την μνήμη μου.Γιατί στη μύγα?Τόσο κόσμο να περιμένει έξω από αυτή την τρύπα στου Ψυρρή πρώτη φορά βλέπω,μάλλον δεύτερη,ακόμα μια φορά έζησα sold out σε τρύπα,στο ΑΝ με τους Woven Hand.Τρελλή όρεξη,πολλά ποτά και γαμάτος ήχος.Αλλά πολύς κόσμος,και πολλές κοπέλες,μιλάμε για πολλές,ένα γουνάκι έκανε μόνο εντύπωση.Τέλος πάντων,θα μακρυγορήσω.Το Σάββατο είχαμε 3 live,IAMX,Ian Brown,Mono.Θα διάλεγα τα Τζαπώνια,είχα προετοιμαστεί καταλλήλως,το διάλεξα δηλαδή,μέχρι που μου παρουσιάστηκε το μεγαλύτερο δίλλημα από όλα.Έξω από την πόρτα του myga,ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΙΣΗΤΗΡΙΑ,έβαλα τα γέλια,στην Ελλάδα είμαστε,το προσέξατε αυτό,φαντάζομαι.3 live την ίδια μέρα,θα μπορούσαμε να επιλέξουμε να πάμε αλλού.Πάμε Ian Brown?Ενναλακτική?Με πήρε ο nu να πάμε για μπύρες.Νu ή Ian Brown?Nu ρε μαλάκα!Δεν συγκρίνεται με την καμία!Το live δε θα με χαλούσε αν δεν ήταν τόσο μικρός ο χώρος και δεν πέφτανε όλοι πάνω μου.Σαρδέλες φάση.Σας μπέρδεψα λιγάκι,ε?Ωραίος χώρος το key bar,συνεχόμενες επισκέψεις τον τελευταίο καιρό ψάχνοντας την έκπληξη,ποιοί ΜΟΝΟ?ΝU ρε και GUINNESS παρέα με τον eraserhead,είναι φάση έξοδος ροκσταριλίκι.......

10/10 

Live Report: OM @ An Club 7/2/10

 

ΓΑΜΗΣΑΝ!!!

Live Report: SAINT(Fucking)VITUS @ An Club 2/2/10

Μόλις γύρισα σπίτι από το live των Saint Vitus. Γάμησέ τα! Το καλύτερο live του 2010 έως τώρα (δύσκολα θα ξεπεραστεί). Λοιπόν, να τα πω γρήγορα γιατί παίζει πρωινό ξύπνημα και με καλούν τα παπλώματα. 1^ον Οι Universe 217 γάμησαν, όπως πάντα. 2^ον Καθώς πήγαινα να τσεκάρω τα t-shirts είδα τον Wino να παρακολουθεί τους Universe 217 κάτω στο κοινό. Δεν το συζητάω, χαιρετηθήκαμε αμέσως και το χέρι με το οποίο του έκανα χειραψία θα κάνω να το πλύνω κανά μήνα (και βγάλε). 3^ον Οι Vitus γάμησαν και έδειραν κυριολεκτικά!!! Απέδειξαν ότι μετά από τόσα χρόνια είναι ακόμα οι νονοί του Doom-Stoner... μα τι λέω;... οι πατέρες... ,μαλακίες,... Οι Θεοί!!! 4^ον Στο τέλος ανέβηκαν στην σκηνή οι Violet Vortex και έπαιξαν μαζί με τον Wino ένα medley από Obsessed και Pentagram. Χαμός! Αυτό το live απλά δεν υπήρξε. Όσοι το χάσατε, καλά να πάθετε. 5^ον Καληνύχτα!

Live Report: MY DYING BRIDE @ Gagarin 31/1/10...(+ POEM @ Koo Koo)

Το Gagarin ντύθηκε χθες στα μαύρα. Και όταν λέω μαύρα εννοώ πίσσα, κατράμι. Υπεύθυνοι για αυτό, οι My Dying Bride. Οι Βρετανοί Death/Doom Metallers από το Yorkshire,  μας προσέφεραν ένα φοβερό live μέσα σε ένα κατάμεστο Gagarin. Απλά γαμήσανε. Από πού να ξεκινήσω και που να τελειώσω; Από τα κολασμένα τους riffs, τον κιθαριστικό θρήνο, το σπαρακτικό βιολί, τα σκασίματα του μπάσου (ωραίο τυπάκι η μπασίστρια) και της μπότας, την φωνή του Aaron; … Ανατριχίλα! Και όλα αυτά κάτω από έναν άψογο ήχο (πράγμα σπάνιο για το Gagarin). Είχαν και την επέτειο των 20 χρόνων τους, έπαιξαν και αρκετά παλιά (ακόμα και από το πρώτο τους demo), αλλά θα μπορούσαν να είχαν και καλύτερο set-list (κατά την γνώμη μου). Μια χαρά ήταν, δεν λέω, περίμενα όμως να ακούσω κάποια highlights τους τα οποία δεν έπαιξαν εντέλει. Δεν γίνεται όμως σε μιάμιση ώρα να παίξεις τα πάντα. Το θέμα είναι ότι η απόδοσή τους άγγιξε την τελειότητα και απέδειξαν πόσο άψογοι επαγγελματίες είναι.

Therapy? Live Report @ Kyttaro, 21/1/2010

Οι Therapy? συστάσεις δεν χρειάζονται. Επίσης η ζωντανή εμφάνισή τους σε προδιαθέτει ευχάριστα αν έχεις όρεξη για συναυλία. Και όντως το τρίο από το Μπέλφαστ δεν άφησε κανέναν παραπονεμένο.

Το Κύτταρο δεν είναι και κανένας υπέροχος χώρος για συναυλίες, είναι σχετικά "ανεκτός" αλλά μάλλον για ελαφρώς λιγότερο κόσμο. Η τιμή της  μικρής μπίρας (μόνο amstel) των 5 ευρώ πάντως είναι τουλάχιστον απαράδεκτη και θα με κάνει πολύ επιλεκτικό στις μελλοντικές επισκέψεις μου για συναυλία.

Στο θέμα μας... Το support ήταν κάτι φίλοι της μπάντας απ'ότι φάνηκε, ίσως παλιό road crew, που χαβαλεδιάζουν και πίνουν μαζί μπίρες. Ο τυπάς ντυμένος Mark Knopfler μας ξεκούφανε.  Το χειροκρότημα που πήραν ήταν παραπάνω από αρκετό.

Ήταν ένας παππάς Έλληνας , ένας Αλβανός και ένα Skunk.........

Το report αυτο το αφιερώνω στον shinobi που είναι στην καρδιτσάρα και χθες δεν μας τίμησε με την παρουσία του .Εμείς τιμήσαμε , όμως , για χιλιοστή φορά στο AN , δεν κρύβεται άλλωστε η αδυναμία μας σε αυτό το μπλογκ , τους Nightstalker . Η μπάντα που κάθε χρόνο μας προσκαλεί για ρεβεγιόν και ποτέ δε λέμε όχι . Και ήταν αναπάντεχα πολύ ωραίο live . Τα έχουμε ξαναπεί , όλα τα live τους γαμάνε όμως το χθεσινό ήταν ανέλπιστα γαμάτο . Φταίνε τα χριστούγεννα που όλος ο κόσμος είναι χαρούμενος , φταίει το υπόγειο ΑΝ , φταίνε οι μπύρες , δε ξέρω τι σκατά έγινε χθες αλλά απογειώθηκα . Με την έννοια της μαστούρας προερχόμενη από τη μουσική καθαρότατα ...Ίσως και όχι...Δεν έχει καμία σημασία ο λόγος , σημασία έχει πως οι ο συνδυασμός Lord 13 με Nightstalker είναι τόσο δυναμικός που σου παίρνει το κεφάλι .

Chameleons Vox-Live Report @ Kyttaro 13/12/09

Manchester αρχές των 80's γεννιέται μία μπάντα σταθμός στο post-punk.Δεν έτυχε ποτέ μεγάλης αναγνώρισης αλλά σίγουρα επηρέασε ότι ακούμε σήμερα.Οι Chameleons δεν πρωταγωνίστησαν ποτέ στο μουσικό στερέωμα όπως άλλα συγκροτήματα της εποχής τους αλλά αρκεί μία ακρόαση για να σου μείνουν αξέχαστοι και να ανατρέξεις στους τίτλους των τραγουδιών που μόλις άκουσες από την παλιά φθαρμένη κασσέτα.Κάπως έτσι και εγώ τους γνώρισα, από μία κασσέτα με επιλογές και μία από αυτές ήταν και το Soul In Isolation.Στη συναυλία πήγα μόνος γιατί ήξερα ότι θα ήταν καλύτερα έτσι, ήθελα να ζήσω τη μοναξιά μέσα από αυτούς τους στίχους "In total isolation.Surrounded by fears.Too many clowns ,too many tears.Isolation Surrounded by crowds.In another world,head in the clouds!I'm alive in here, i scream!But you still can't hear.I'm alive, turn on the light....."Γιατί η μοναξιά είναι τόσο υποτιμημένη σαν συναίσθημα;Ούτως η άλλως μόνοι μας γεννιόμαστε και μόνοι μας πεθαίνουμε.Όχι δε θα πέσω στην παγίδα ενός gothic post.Η συναυλία ήταν ιδανική, ιδανικός αριθμός προσέλευσης, ιδανική παρέα(εγώ και ο εαυτός μου), ιδανική σκηνική παρουσία και ιδανικό setlist.Αν και έφτασα τελευταίος στο κύτταρο δεν άργησα να μπω στο κλίμα, μόλις που έβγαιναν οι Chameleons και ο τραγουδιστής Mark Burgess καλωσόριζε τον κόσμο ζητώντας συγνώμη για τη τιμή του εισητηρίου και εκφράζοντας τις ευχαριστίες του στο αθηναικό κοινό για τη προσέλευση του.Ο Mark Burgess αποτελεί μεγάλη φυσιογνωμία, δε σου θυμίζει με τίποτα τραγουδιστή συγκροτήματος, θα έλεγα περισσότερο μοιάζει με θεατράνθρωπο που βγαίνει στη σκηνή να απαγγείλει κάποιο σεξπιρικό διήγημα...

A Place To Bury Strangers-Live Report @ Rodeo 8/12/09

Έχω πει σε πολλούς εδώ και περίπου ένα μήνα πως αυτό το live δεν έπρεπε να το χάσουν με τίποτα . Ανεβάζω σήμερα αυτό το post γιατί υπάρχει άλλη μια ευκαιρία σήμερα για όσους δεν ήρθαν χθες .

Δε θα πω απολύτως τίποτα για το πως παίξανε , για το τι παίξανε , για την καταστροφή την ίδια , δεν θα πω απολύτως τίποτα . Όταν κάθεσαι μπροστά στο Rodeo και μη νηφάλιος δεν κυττάς πίσω , και δε σε νοιάζει που είσαι μέσα σε αυτό το σκατόχωρο . Ακούμε και διαβάζουμε για μπάντες -μπαντάρες , που δίνουν ρέστα στη σκηνή , ξέρετε απο αυτές τις μεγάαααλες σκηνές , τα σούπερ show , τα τρελλά λεφτά σε φώτα , καραεφέ , σούπερ κουρέματα , ρούχα , αρχίδια ...όλα είναι αρχίδια. Και ο χώρος που θα παιξει η μπάντα αρχίδια ρόλο παίζει . 

A Place To Bury Strangers Live Report @ La Maroquinerie (Paris) 19/11/09

Η σπίθα έγινε φωτιά και η φωτιά πυρκαγιά κάπως έτσι θα μπορούσα με λίγα λόγια να περιγράψω αυτό που συνέβαινε.Μου άρεσε το Παρίσι, από φωτογραφίες το θεωρούσα πάντα δελεαστικό για μια επίσκεψη.Από τη στιγμή που πήγα με έκαψε, το λάτρεψα, το αποθέωσα.Mου άρεσαν οι A Place To Bury Strangers, από τα album  τους θεωρούσα πάντα δελεαστικούς για μία συναυλία.Από τη στιγμή που πήγα με έκαψαν, τους λάτρεψα, τους αποθέωσα.To τρίτο κριτήριο που χρειαζόταν για να πάω ήταν ήδη πολύ παραπάνω και από το Παρίσι και από τους Α Place To Bury Strangers.Από τη στιγμή που πήγα με έκαψε, το λάτρεψα, το αποθέωσα.Παρίσι λοιπόν και Λούβρα και Μονμάρτες και πύργοι του Άιφελ και Disneylands και μεγαλεία και πάμε και πάμε εκεί και πάμε λίγο πιο κάτω να δούμε αυτό και λίγο παραπέρα και και και.....Οι μέρες περνούσαν βασανιστικά γρήγορα.

The Blues Magoos Live Report @ Rodeo 04/12/09

To ξέρω το ανακοινώσαμε αργά και οι περισσότεροι που θέλατε να πάτε τελικά διαπιστώσατε ότι είναι πολύ αργά ρε γαμώτο αλλά ο εφιάλτης δεν τελείωσε μέχρι το Σαββάτο βράδυ.Στο Rodeo είχα να πάω από μία συναυλία-μάζωξη φίλων, νομίζω τότε έπαιζαν headliners οι Stone Devils και από κάτω τους οι Deadly44 και οι 45 Rats.Ο χώρος για να βλέπεις ακόμα και ένα φίλο σου να παίζει ήταν απλά άθλιος και τότε προέκυψε το "πωπω ρε φίλε, που σε έβαλαν να παίξεις!Δε σας σέβονται καθόλου τελικά.".Από εκείνη τη μέρα λίγα είχαν αλλάξει, ουσιαστικά δεν παρατήρησα να είχε αλλάξει τίποτα.Ο ηχολήπτης στο καμαράκι του με κολλημένες τις κονσόλες στο τοίχο γιατί πολύ απλά δε χωρούσαν και πουθενά αλλού, αυτές οι 2 κολώνες πάντα στη θέση τους έτσι για να κάνουν τις συναυλίες πιο ενδιαφέρουσες και ας μη ξεχάσω αυτούς τους καθρέφτες που στέκονται σταθεροί για να μας θυμίζουν κοιτόντας τους ότι yeah! είμαστε και εμείς εκεί και ότι δεν πρόκειται για ένα όνειρο.Η καθυστέρηση μας πρώτη φορά αποδείχτηκε αναποτελεσματική.

MELVINS Live Report @ Rodeo 29/11/09

Το ντέρμπι τελείωσε και είπαμε να αρχίσουμε να ανηφορίζουμε προς Rodeo για να παρευρεθούμε στην πρώτη εμφάνιση των Melvins στην Ελλάδα. Φτάσαμε στην Χέιδεν με ταξάκι, πήραμε το μαγικό χαρτάκι και κατεβήκαμε τα σκαλάκια του Rodeo για να βρεθούμε μέσα σε ένα χώρο που αθλιότερο δεν έχω ξαναδεί (είχα πάει και παλιότερα εκεί για να δω Nightstalker και ήξερα ότι ο χώρος είναι άθλιος αλλά δεν θυμόμουν πόσο τρισάθλιος ήταν τελικά). Η απογοήτευση με χτύπησε σαν κεραυνός και το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν να σηκωθώ να φύγω από εκεί μέσα και να πάω να δω το μπάσκετ.

LAST DRIVE live @ KYTTARO (27&28 Nov)

Text & Photo by Philby>

Το βράδυ της 27ης Νοέμβρη η Αθήνα είχε ντυθεί στα γαλανόλευκα από το Ζάππειο μέχρι την πλατεία Κοτζιά. Στο δρόμο, τα γαλάζια έντομα τραγουδούσαν με κόρνες και ταμπούρλα, για την αναγέννηση της παράταξης τους.

Στον πιο κάτω μαχαλά, στη συμβολή Αχαρνών και Ηπείρου - εκεί που η Αθήνα θυμίζει τις γειτονιές του Gran Theft Auto – είχαν δώσει ραντεβού τρεις δεκαετίες fuzztone & slide. Γκαραζιάρικα γρατζουνίσματα που μέσα στο χρόνο κατάφεραν να γίνουν υστερία για μερικούς και σημείο αναφοράς για τους περισσότερους.

Live Report Yann Tiersen 14/11/09

Σάββατο..Tiersen sold out...Η κωλοφαρδία της υπόθεσης είναι πως είχα μια πρόσκληση έτοιμη στο τσεπακι...Ετσι για τη φάση...κωλοψήθηκα να πάω Tiersen... Μέσα σε 15 λεπτά είχα κανέι μπανιο, είχα βάλει τα καλά μου πήρα ταξάκι , γαμώ το δίπλωμα..Πότε θα το βγάλω????Γραφικότατος ο ταρίφας και εγώ με χαμόγελο ως τα αυτιά...Ξέρετε πόσο δύσκολο είναι να βρεις ταξί στον Περισσό ??Απίστευτα δύσκολο...Λες και εκεί είναι το τέρμα του κόσμου , ειδικά στο δρόμο που μένω εγω . Φτάνω έξω από το Fuzz και...μμμμμ το Fuzz δεν είναι πια στη Βουλιαγμένης!!Μάλλον είμαι το τελευταίο άτομο που το έμαθα αυτό..ε?Κατεβαίνω , στέκομαι έξω από την κατεστραμένη πόρτα του ex-Fuzz πιάνω το κεφάλι μου ..Είναι από αυτές τις στιγμές που θα το ήθελα μπερδεμένο...όχι πως δεν είναι , είναι συνέχεια ...Τώρα όμως στέκομαι στην Βουλιαγμένης με δύο , ίσως και τρεις λύσεις για το τι ακριβώς θα κάνω...Πήρα την εύκολη , άρρωστη και ασφαλή οδό...Λιώσιμο με Ικαριώτικη παρέα...Αυτό ήταν το άκουσμα που θα με πήγαινε στο πιο σίγουρο live , μάλλον στο live που σίγουρα θα τα έσπαγα..Και έτσι και έγινε . Με κατεστραμένο κεφάλι (δε θέλει πολύ ώρα να λιώσεις με μια τέτοια παρέα) πήγα να τα ακούσω τον Argy στο (feels like home-) AN . Καινούριος δίσκος για τους Nightstalker και το ΑΝ τίγκα , φίσκα , χωρίς υπερβολές . Το πως πήγε το live είναι κάτι που ξέραμε από την αρχή..Κανένα live των Nightstalker δεν είναι άσχημο..Αυτό ξέραμε πριν καν αρχίσουν. Αυτό όμως του Σαββάτου στα αυτιά ενός νηφάλιου μυαλού δεν ήταν ό,τι καλύτερο . Το πρόβλημα στην κιθάρα έκανε την ύπαρξή της μάλλον ... ανύπαρκτη ,τόσο όσο στα αυτιά τα δικά μου να ακούγεται και πάλι γαμάτο...Δεν ήμουν νηφάλια..Καθόλου.... Και τα καινούρια κομμάτια γαμάνε... και χωρίς κιθάρα πάλι γαμάνε..Και τα παλιά μας τρελλαίνουν πάντα...και πάντα και on and on and on (δε χρειάζεται να αναφέρω τίτλους κομματιών) . Τα γνωστά κατά τη διάρκεια της βραδυάς , μπύρες και stagediving , είδα πάλι τις stoneroπαρέες από το φοιτιτιλίκι..Αυτά ειναι , κλασσικές αξίες ...Εδώ στο Παρίσι όλα είναι sold out ..Atlas Sound , δίπλα στο ποτάμι , απίστευτη εικόνα , αλλά ο τεράστιος μαύρος στη είσοδο , με το που περάσαμε όλη αυτή την ουρά μας λέει....Full...Και εγώ , του λέω , ξενέρωσα φούλ...Και την επόμενη μέρα έξω από το venue που παίζανε οι Gossip , sold out , φυσικά και εκεί (πως γίνεται αυτό......?) ένας τύπος πουλούσε δύο εισητηρια 300 eurάκια .Τι λες ρε φίλε ?Ποιος θα δώσει 300 για να δει την χοντρούλα...?Ρε δεν πανε καλά οι Γάλλοι...Έχουν ξεφύγει..Πάλι καλά που καβατζωθήκαμε με on line εισητηριάκια για αύριο...Nightstalker ρε...Tiersen και μαλακίες....

Peter Murphy live @ Gagarin

To review είναι της christine και η photo του φίλου Μπάμπη.

Όταν έρχεται για συναυλία το εφηβικό σου είδωλο δεν ξέρω κατά πόσο μπορείς να είσαι αντικειμενικός στην κρίση σου. Ο Peter Murphy αποτελεί σταθμό στην ιστορία της μουσικής, ως μέλος της σπουδαιότερης κατ’ εμέ dark wave/goth μπάντας, μιας μπάντας που την αποτελούσαν 4 διαφορετικές προσωπικότητες. Εδώ όμως δεν θα μιλήσουμε για τους Bauhaus, όχι ακόμα τουλάχιστον.

Ομολογώ πως περίμενα να είχε περισσότερο κόσμο το Gagarin, αν και τελικά αυτό λειτούργησε υπέρ όσων παρευρεθήκαμε. Μάλλον τον έφαγε ο ανταγωνισμός της Βeyonce.

Στις 10.30 βγήκε το support act. Η Lettie, απείρως βαρετή για τα δικά μου γούστα, όσα «παιχνίδια» και αν έβγαλε στην σκηνή για να ενθουσιάσει, δεν μπόρεσε να σταθεί στο ύψος του ονόματος που ακολούθησε.

11.15 (επιτέλους) και είναι η σειρά του Peter Murphy να ανέβει στη σκηνή. Περίμενα πως και πώς να δω πόσο έχει εξελιχθεί εμφανισιακά αυτό το “creature of the night” και μπορώ να πω ότι η σεμνότητα και η απλότητα του με άφησαν ικανοποιημένη.

Ξεκίνησε πολύ δυνατά με Velocity Bird, απόλυτα θεατρικός, σοβαρός και έχοντας επίγνωση της δεκαετίας που βρίσκεται. Ο Peter Murphy είναι ο μουσικός που δεν κόλλησε στις παλιές δόξες και τις goth μουσικές. Προτίμησε να ρισκάρει προκειμένου να εξελιχθεί .

Συνέχεια με Disappearing και I fall with your Knife, δυο από τα ομορφότερα κομμάτια της solo καριέρας του. Ακoλουθεί το Marlene Dietrich’s Favorite Poem για να έρθει η ώρα της πρώτη διασκευή του live: το by all means εκπληκτικό «In Every Dream Home a Heartache» των Roxy Music. Να σημειώσω, πως μέχρι αυτό το σημείο ο Peter Murphy δεν έχει καμία απολύτως οπτική επαφή με το κοινό, κατάλοιπο ίσως της παλιάς περσόνας του. Ακολουθούν κομμάτια όπως τα “Τoo Μuch 21^st Century” από τον πρόσφατο δίσκο των Bauhaus, “Secret” και “Deep Ocean Vast Sea.”. Πρέπει να πω πως μέχρι εκείνη την ώρα η συναυλία δεν είναι απογοητευτική αλλά σίγουρα δεν χαρακτηρίζεται και συγκλονιστική. Επειδή είχα ψάξει τα set lists των προηγούμενων 2-3 συναυλιών, I was just holding my breath για το encore.

Στο 1^ο encore βγαίνει με ακουστική κιθάρα και ξεκινά το «Strange Kind Of Love» ενώνοντας το με το «Bella Lugosi Is Dead» και το σπίρτο ανάβει. Μόλις ακούγονται οι πρώτες νότες του "She is in Parties", κάνεις δεν μπορεί να συγκρατηθεί και το έως εκείνη την ώρα χλιαρό κλίμα, μεταμορφώνεται σε φωτιά που φουντώνει

2^ο encore με «Cuts You Up», «Ziggy Stardust» για ένα πολύ δυνατό κλείσιμο με «Transmission» των Joy Division

Σίγουρα δεν θεωρώ πως είναι το καλύτερο live που έχω παρακολουθήσει στη ζωή μου….για πάρα πολλούς λόγους όμως, συναισθηματικούς και μη, θα πλήρωνα again and again για να ξαναδώ αυτό που πρόσφερε ο Σκοτεινός Πρίγκιπας, το Μεγάλο μου Είδωλο Peter Murphy.

Christine

The Sonics Live @ Gagarin 205 6&7/11/2009

Πρώτη επίσκεψη στην Ελλάδα and Τhe Sonics went boom...!

Και χαμός και τρέξτε όσο προλαβαίνετε και sold out.Όχι τίποτα από όλα αυτά δεν έγινε και εισητήρια υπήρχαν και για τους καθυστερημένους των βραδιών .Το μόνο σίγουρο, οι περισσότεροι rock n' rollers της Αθήνας και όχι μόνο ήταν εκεί για να τιμίσουν αυτούς που έδωσαν ταυτότητα στο garage.Ψαρά μαλλιά, λίγες ρυτίδες, ήπια κινητικότητα στο πάλκο, μπουκωμένες στριγγλιές όλα αναμενόμενα και συγχωρεμένα μετά από μία σαρανταετία.Άλλωστε αυτό που τους έκανε ακουστικούς(sonics) δεν ήταν η πολυπλοκότητα των τραγουδιών τους όυτε τα ωραία τους μούτρα, αυτό που τους έκανε ακουστικούς ήταν η τσίτα, η όρεξη για χορό και γέλιο, η απλότητα και η ενέργεια που προσέφερε αυτός ο ξεχωριστός ήχος που δημιουργούσαν με τα ξεφαντωτικά fuzz.Όταν μιλάμε για τους Sonics μιλάμε για το διαχρονικό και το μοντέρνο συγχρόνως, έιναι σαν να μιλάμε για ένα jukebpox μέσα σε ένα σύγχρονο σαλόνι και άμα φανταστούμε το πως επηρεάζει αυτό τον υπόλοιπο χώρο, τότε έτσι ακριβώς επηρέασαν και οι Sonics όλη τη σκηνή του Seattle.

Mavrou live @ Θησείο 10/10/09

Μετά το live των Truckfighters και με δεδομένο το ηλιολουστο μεσημέρι σαββάτου, είπαμε να πάμε προς το Θησείο για κανα μεζέ και φυσικά τις απαραίτητες μπίρες. Όχι για πολύ όμως αυτά, καθώς το απόγευμα έπρεπε να παρεβρεθούμε στον πεζόδρομο του Θησείου για να δούμε ζωντανά το ανερχόμενο αστέρι του rap/hip hop, τον ανεπανάληπτο Mavrou. Το παιδί με το αλαβάστρινο κορμί και την μπάσα φωνή που ακούγεται κατευθείαν στις ψυχές μας.

Με την περιπτερέϊκια στο χέρι, ανάμεσα στα πλήθη του κόσμου που κατεύθαναν συνεχώς για να απολαύσουν τον  Mavrou βγήκαμε και μεις μπροστά μπροστά να ακούσουμε τις επιτυχίες του.

Έχοντας μετουσιώσει σε μουσική αυτό που κάνει εξ από ανέκαθεν, δηλαδή να πετάει συνεχώς ατάκες, μας παρουσίασε όλα τα τραγούδια που έχει γράψει μεχρι τώρα. Άλλα με χιούμορ, άλλα με χαβαλέ, άλλα απλά βγαλμένα από την καρδιά του.

Κάποια μέρα θα τον θυμόμαστε όλοι. Μπορείτε να αποκτήσετε μια επαφή με τη δουλειά του στο myspace του.

Όταν τέλειωσε με ρώτησε: " Πως ήμουνα"

"Αφού το χεις ρε Mavrou, τί ρωτάς;"