ZZ TOP live @ Γήπεδο Tae Kwon Do, 24/10/2009

Σε περιόδους κρίσης, ζαλισμένοι ακόμα από τον απόηχο των επερχόμενων εκλογών, για πρώτη φορά στη χώρα μας, έρχονται οι τύποι με τα μόυσια να παίξουνε παπάδες ( ...λέμε τώρα).

Η μπάντα που κατέχει το μοναδικό ρεκορ σταθερού lineup εκ γενετής. 40 χρόνια μπάντα...έχουν παααίξειιιιι!!!!! Οι 2 τυπάδες που πάντα μας έκαναν εντύπωση όταν πιτσιρικάδες αναρωτιόμασταν τί έγινε με τα ξυραφάκια τους, αλλά και γιατί ο τρίτος της παρέας ξυρίζεται, έρχονται να μας δώσουν το show τους στις 24 Οκτωβρίου παίζοντας όλα αυτά τα τραγούδια που χρόνια τώρα πολλοί ακούνε στα bar, αλλά λίγοι ξέρουν τί είναι.

"Gimme all your lovin" λοιπον και εν προκειμένω και all your money καθώς τα εισιτηριάκια που βγάινουν την Παρασκευή κοστολογούνται στα 50 ευρωπουλάκια.

Pearl Jam - Backspacer

Ο Eddie Vedder και η παρέα του επιστρέφουν με το 9ο άλμπουμ τους με τίτλο Backspacer. Οι Pearl Jam θρυλική μπάντα των 90'ς και πρωτοπόροι του "Grunge" κινήματος φαίνεται ότι εδώ προσπαθούν να αποτινάξουν από πάνω τους τον ήχο που τους καθιέρωσε μία από τις καλύτερες μπάντες των 90'ς. Μοναδική εξαίρεση αποτελεί το "Got Some" που τελικά είναι και το μόνο που σου μένει μετά την ακρόαση του δίσκου.
Το Backspacer θα έλεγε κανείς ότι χωρίζεται σε δύο μέρη .Το ένα μέρος αποτελείται από ημί - punk rock και midtempo μέτρια εώς αδιάφορα κομμάτια και το άλλο από ακουστικές μπαλάντες που έμειναν έξω από το προσωπικό άλμπουμ του Eddie Vedder και soundtrack της ταινίας "Into The Wild". O παραπάνω βέβαια συλλογισμός είναι συνειρμικός καθώς τα δυνατά και τα ακουστικά κομμάτια, συχνά εναλλάσσονται , επιρρεάζοντας δραστικά και μη πετυχημένα την ροή του album.
Στιχουργικά το Backspacer είναι ο πιο αισιόδοξος δίσκος της μπάντας. Ξεχάστε τους στίχους με πολιτικό και πολεμικό περιεχόμενο , τύπου "avocado" . Εδώ ο Eddie Vedder ανακάλυψε την ευτυχία , ύστερα από το σκοτεινό παρελθόν του (amongst the wave).Και αν σε προηγούμενα άλμπουμ , οι στίχοι σε συνδιασμό με τη μουσική σε λύτρωναν , εδώ σου είναι παντελώς αδιάφοροι.
H αλήθεια είναι δυστυχώς προφανής.Οι Pearl Jam του 2009 είναι μία μπάντα που αποκλειστικά παίζουν για να κάνουν την πλάκα τους και να μαζέψουν χρήματα για την σύνταξη που πλησιάζει επικίνδυνα. Ευχαριστώ , δεν θα πάρω . "From wherever you are come back".

3 / 10

U2 Live in Athens (3/9/2010) - 360 μοίρες tour

Ως καλοί επαγγελματίες με σωστό προγραμματισμό, οι "νταλάρες της ευρώπης" (U2) απεφάσισαν να επισκευτούν αυτήν την φορά την πρωτεύουσα και όχι την συμπρωτεύουσα (όρος κι αυτός) για μια και μοναδική συναυλία στα πλαίσια, θα έλεγα, της εξυγίανσης του πλανήτη. Ο σωτήρας λοιπόν Μπόνο , ύστερα από τις παραστάσεις που έδινε για το ζεύγος Bush για να τους ευχαριστήσει για την προσφορά τους στον κόσμο, θα έρθει να δώσει κι εδώ ένα show με σκοπό την διάδωση ιδεών όπως αγάπη-φιλία-ειρήνη-ανιδιοτέλεια-κοινωνικοποίηση-εξέλιξη (κάτι σαν το seven, τα ακριβώς αντίθετα). Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως θα υπάρχουν συγκεκριμένες θέσεις για τους άπορους της πόλης. Οι άλλες θέσεις θα καταληφθούν από τους ψυχικά άπορους, πάλι, της ίδιας πόλης. Μια μεγαλοπρεπής συναυλία μας περιμένει σε σχεδόν ένα χρόνο από τωρα. Έχουν και κάποιο προυπολογισμό τα παιδιά, μην πέσουν "έξω"..

Υ.Γ.1 Όντως θα γούσταρα τρελά, support να έπαιζε ο Νταλάρας

Υ.Γ.2 Θα πάω σταντέ, πριν γίνουν αυτό που έγιναν τους γούσταρα.

YΓ.3 Διαβάστε εδώ για περισσότερα.

OMEGA MASSIF - Geisterstadt

Geisterstadt σημαίνει στα γερμανικά «πόλη φάντασμα». Omega Massif σημαίνει: μια από τις καλύτερες post / sludge metal μπάντες της Ευρώπης. Οι Omega Massif είναι ένα instrumental κουαρτέτο από την Γερμανία που δεν έχει να ζηλέψει απολύτως τίποτα από μπάντες τύπου Pelican. Το ντεμπούτο τους αυτό το αποδεικνύει περίτρανα. Ο ήχος τους βαρύς, sludgάτος, postάτος με doom, drone και metal-core στοιχεία, αλλά και gloomy, βαθιές μελωδίες που δημιουργούν μια μοναδική ατμόσφαιρα.

Από την αρχή κιόλας, με την εισαγωγή του "In Der Mine", ανυπομονείς για το ξέσπασμα που έρχεται να σου θυμίσει κάτι μεταξύ Pelican και Isis. Καταπληκτικό κομμάτι με έναν drone επίλογο που σου φέρνει στο μυαλό τους Earth. Το μικρότερο κομμάτι του δίσκου (2:27), "Geisterstadt", ακολουθεί σε πιο drone ρυθμούς με μια sludge παραμόρφωση (σαν να πειραματίζονται οι Baroness με τους Earth), για να πάρει την σκυτάλη το μεγαλύτερο κομμάτι του δίσκου (10:11), "Nebelwand". Συνεχίζει και αυτό σε mid-tempo drone τύπου Earth μέχρι το πρώτο μισό, με ξαφνικά ξεσπάσματα μελωδικής gloom κιθάρας (σχεδόν σπαρακτικής), για να έρθει το κάπως πιο doom up-tempo δεύτερο μισό (με Pelican / Isis μοτίβα) και να κλείσει τέλος με ένα συνταρακτικό φινάλε. Στο "Unter Null" συνεχίζουν να δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό. Sludge / Post του κερατά, σαν να προσπαθούν οι Kylesa να μιμηθούν τους Isis. Το "Arcanum" συνεχίζει ακάθεκτο ξεκινώντας doomάτο για να καταλήξει σε παρόμοιο στιλ με το "Unter Null". Τελευταίο κομμάτι το "Exodus", κλείνει με τον καλύτερο τρόπο αυτή τη δισκάρα. Ξεκινώντας ασφυκτικά μελωδικά για να συνεχίσει με ένα metal-core παραλήρημα που θα ζήλευαν ακόμα και οι Isis.
Οι αναφορές που κάνω στις παραπάνω μπάντες γίνεται μόνο και μόνο για να περιγράψω τον ήχο και το στιλ των Omega Massif. Φυσικά και είναι εμφανέστατες οι επιρροές τους, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι προσπαθούν να αντιγράψουν, ή κάτι τέτοιο. Αντιθέτως, έχουν μια μοναδικότητα στον ήχο τους, με σκοτεινές αλλά και αιθέριες μελωδίες, βουτηγμένες μέσα σε ένα sludge / post-metal χαρμάνι, που μένει η «γεύση» του στον ουρανίσκο για πολλές ώρες.
Οι Omega Massif (όπως ανέφερα και παραπάνω) δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από άλλους ομοϊδεάτες τους και είναι κρίμα που δεν έχουν γίνει ακόμα ευρέως γνωστοί. Ακριβώς και για αυτό το λόγο τους παρουσιάζω εδώ, αν και ετεροχρονισμένα (το "Geisterstadt" κυκλοφόρησε το 2007). Πρέπει οπωσδήποτε να ανακαλύψετε αυτήν την μπάντα μέσα από αυτό το εκπληκτικό ντεμπούτο τους (κάλιο αργά, παρά ποτέ).
Οι Omega Massif συμμετείχαν στο περσινό Roadburn Festival, στην Ολλανδία, μαζί με ονόματα όπως Neurosis, Mono, Earth, Baroness, Cathedral, Ufomammut, OM, Church of Misery κ.α.

Βαθμολογία: 9/10

crippled black phoenix live report

Σάββατο ήταν, όταν σκεφτόμενος ότι έπρεπε να βγώ πριν τις 11 για να μην με πάρει ο ύπνος και τελικά να μην βγώ (πακέτο), σκάει τηλέφωνο από μαμανη λέγοντας μου να πάμε να δούμε την εν λόγω συναυλία. Αμέσως δέχτηκα, φόρεσα ένα τζινάκι, μια μπλούζα περλ τζαμ και κατηφόρησα προς κύτταρο, ήθελα πολύ να δω τον χώρο εκείνον που κάποτε τίμούσαν με την παρουσία τους, Σιδηρόπουλος, Πουλικάκος και Σια!! Ευτυχώς δεν έβρεχε, δεν είχα πάρει ομπρέλλα μαζί, την θεωρώ προάγγελο κακών..Αναθεωρώ όμως, έστω, λοιπόν, και χωρίς ομπρέλλα, ήταν μια κακή βραδιά. O αρχικός σκοπός (να μείνω ξύπνιος) δεν επετεύχθει.Και πώς να συμβεί αυτό άλλωστε όταν δεν σου επιτρέπουν να καπνίσεις και όλοι δίπλα σου (αρκετοί ηταν, είναι η αλήθεια) είναι μεταξύ ύπνου και ξύπνιου (εξαιρείται ο μαμάνης βέβαια). Χαμηλά πολύ τα ντεσιμπέλ όπως και η λίμπιντο του γυναικείου πληθυσμού που βρέθηκε εκεί (εξαιρείται η αρρώστεια). Αξιοσημείωτο της βραδιάς η δυσανασχέτηση ορισμένων όταν η μπάντα τελείωσε το σετ λίστ της, ήθελαν κι άλλο...Α μην ξεχάσω να αναφέρω την εύρυθμη λειτουργία της τουαλέτας, κατουρηματάκι στο λεπτό (ενδείκνυται και για πίπα ενίοτε, για τους μανιώδεις καπνιστές,φυσικά). Με λίγα λόγια η μπάντα γάμησε αλλά το live πολύ χάλια!!!

MEGADETH - Endgame

"Μια από τις πιο σημαντικές μπάντες του Thrash/Speed Metal."
Είμαι σίγουρος ότι με αυτή τη φράση θα ξεκινάει ο ιστορικός του μέλλοντος για να περιγράψει τους Megadeth. Και σε αυτό δεν χωράει αμφιβολία γιατί από το ντεμπoύτο τους album "Killing Is My Business...And Business Is Good!" του 1985 έως το "Cryptic Writings" του 1997 υπήρξε μια "χρυσή" περίοδος με φανταστικά albums, υψηλές πωλήσεις και περιοδείες σε όλο τον κόσμο με γεμάτα στάδια. Όμως αυτό που τους κάνει σπουδαίους κατά την γνώμη μου είναι ότι επηρέασαν και στάθηκαν πηγή έμπνευσης στους μετέπειτα μουσικούς του extreme metal όπως οι Pantera, Arch Enemy, Lamb of God και In Flames. Οστόσο η συνέχεια δεν είναι η αναμενόμενη μιάς και οι κυκλοφορίες είναι από κακές "Risk" έως μέτριες "The World Needs A Hero" και εν μέσω προβλημάτων υγείας του Mustaine διαφαίνεται ότι το μουσικό τέλος είναι κοντά. Αντίθετα στην λογική το 2004 μας χαρίζουν ένα καλό album "The System Has Failed", το 2007 ένα αρκετά καλό "United Abominations" και φτάνουμε στο 2009.
Instrumental εισαγωγή με γρήγορα μελωδικά solos, στο καπάκι "This Day We Fight!" και αμέσως είσαι μέσα στο κλίμα ενός Megadeth δίσκου με χαρακτηριστικά riffs και σαρκαστικά φωνητικά αλά Mustaine. "44 Minutes" όπου οι παλιότεροι θα καταλάβουν την επιστροφή των ποιοτικών mid-tempo των 90'ς. Καταιγιστικά Thrash riffs σε συνδυασμό με γρήγορο drumming και το "1,320" είναι η ακουστική απόδειξη ότι ο Mustaine είναι και θα είναι ένας κορυφαίος συνθέτης. "Head Crusher" και νιώθω τον σβέρκο μου να κινείτε...
Για να μην κουράζω, όλα τα κομμάτια είναι πολύ καλά τόσο στην σύνθεση όσο και στην εκτελεσή τους. Το κουαρτέτο έχει επαγγελματική απόδοση, ιδιαίτερα το κιθαριστικό δίδυμο Μustaine/Broderick(ex-Nevermore) δουλέυει άψογα...πρός το παρόν...και η παραγωγή υπεράνω κριτικής λόγω Andy Sneap. Ένα ηχητικό αποτέλεσμα που κοιτά το παρελθόν και ατενίζει με αισιοδοξία το μέλλον.
Σε ότι αφορά την προσωπικότητα Mustaine και τις δηλώσεις που έχει κάνει για πρώην συνεργάτες του (Metallica/Slayer) θα μπορούσα να γράφω για ώρες αλλά από μουσικό blog θα γινόμασταν "κατίνα" blog. Θα αναφερθώ μόνο στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια είναι "born again Christian" και το καλοκαίρι του 2005 στο G fest, μας την έσπασε αφού δεν δέχθηκε τους Rotting Christ σαν support μπάντα.

Βαθμολογία: Top Gun

Video of the year!

Τον Οκτώβριο θα κυκλοφορήσει το νέο άλμπουμ των Rammstein, "Liebe Ist Für Alle Da". Το πρώτο single "Pussy" (!) κυκλοφορεί ήδη, όπως επίσης και το video που γυρίστηκε για τις ανάγκες της προώθησής του. Οι Rammstein έχουν την τάση να σοκάρουν το κοινό τους μέσα από τις ιδιαίτερες live εμφανίσεις τους όπως και μέσα από τα video clip τους και από ότι φαίνεται, με το video του "Pussy", τα καταφέρνουν ακόμα μια χαρά!
Δείτε (μόνο οι ενήλικες) το video της χρονιάς εδώ: PUSSY

Nightstalker - Superfreak

Ήταν πρωί τ'Αυγούστου κοντά στη ροδαυγή, βγήκα να πιω μια μπίρα...στην παραλία. 2008 ήταν θυμάμαι. Μας λέει ο Σωτήρης εμένα και του Μαμάνη:

"Μαλάκες, Σεπτέμβριο βγαίνει καινούριο Stalker."

"Θα κλαίει ο κόσμος", ήταν η κοινή αυθόρμητη αντίδραση.

Από τότε...αρρώστια. Ανεβαίνω Θεσσαλονίκη με μαμανιάν, δεν παίξαν νότα. Τους ξανάδαμε εδώ...τίποτα.Στην Πατρα...τζίφος

Ρε πότε βγαίνει ο δίσκος;;; ΄Ετοιμος είναι, μας λέει ο Αντρέας.

Τελικά στην παραδοσιακή εμφάνιση των Χριστουγέννων ακούσαμε τα πρώτα δέιγματα. "Baby, God Is Dead" και "Enough Is Not Enough" αν θυμάμαι καλά.

"Δεν ενθουσιάστηκα" λέει ο μαμάνης.

"Καλά", του λεω, "και με το Just A Burn, έτσι έλεγες και τώρα το ξέρουμε όλο απέξω."

Περιμέναμε, περιμέναμε, ένα χρόνο μετά...ΗΡΘΕΝ Η ΩΡΑΝ να ακούσουμε το Superfreak.Τι κι αν ήμουν στο γραφείο, έπρεπε να το ακούσω.

Το πρώτο άκουσμα ομολογουμένως με μούδιασε. Πιο ατμοσφαιρικοί, λίγο πιο ήπιοι οι τόνοι, μια πιο space αισθητική.

Το απόγευμα στο σπίτι κατάλαβα τη μαλακία μου. Ο δίσκος θέλει dB για να ακουστεί. Τον αδίκησα το πρωί. Και μιλώντας και με μαμάνη του είπα:

"Θέλει μπίρες". Το Σάββατο στο bbq το νίωσαμε, παίξαμε και το πρώτο air-session του δίσκου.

Πλέον, η γνώμη μου διαμορφώθηκε. Πρόκειται για ακόμα έναν εκπληκτικό δίσκο της μεγαλύτερης ελληνικής μπάντας.

Η εισαγωγή;"The Science Of Magic" προιδεάζοντάς μας για αυτό που θα επιακολουθήσει. Δεν νομίζω να υπάρχει καλύτερος τρόπος για να ξεκινάνε τα μνημειώδη live τους εφεξής.

Οι ύμνοι με τους οποίους θα ξεφεύγουμε έχουν ήδη πάρει τη θέση τους ανάμεσα στα κλασικά. "Heavy Mental", "The Pain Goes On", "The Light" και φυσικά "Zero Hero", που είναι και η επιτομή του δίσκου. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι τα υπόλοιπα κομμάτια δεν είναι ωραία. Ήδη τα κομμάτια που παίζουν στο myspace τα έχουμε μάθει.

Η Meteorcity δίνει άλλον αέρα στην παραγωγή και έχει προσδώσει την αίγλη που αξίζει αυτή η μπάντα. Μουσικά, οι Nightstalker επιλέγουν να κινηθούν σε πιο space rock διαδρόμους θυμίζοντας λίγο τη μουσική των παλιών Monster Magnet. Δεν έχουν τοσο πολύ αυτά τα "πάρε να'χεις" ξερά riffάκια. Με πανέξυπνο τρόπο τα έχουν ενσωματώσει στις συνθέσεις τους, εσύ περιμένεις λυσσαλέα και μόλις αρχίσουν, ακουμπάς το μέτωπο στο πάτωμα.

Για τα φωνητικά του Argy δεν λέω τίποτα. Αρκετά κιθαριστικός ο δίσκος με τον Τόλη να κάνει ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία του. Οι μπασογραμμές του Ανδρέα απλά καταπληκτικές, σχεδόν jazz σε πλήρη αρμονία με την περιρρέουσα σουδίλα και τυπική stonerίλα των Nightstalker.

Μια μπάντα που απλά είναι φτιαγμένη για να την βλέπεις live. Ο δίσκος εξυπηρετεί μόνο στο να γνωρίζουμε τα κομμάτια που θα βλέπουμε να παίζουν ζωντανά. Με το Superfreak πρόσθεσαν ακόμα έναν ογκόλιθο στις επερχόμενες συναυλίες τους.

ΑΝαμένοντας λοιπόν τις εμφανίσεις τους ( 16/10 Λαρισα, 17/10 Θεσσαλονίκη και 14/11 Αθήνα) αγοράζουμε όλοι το διαμαντάκι αυτό ώστε να είμαστε άριστα προπονημένοι.

Remember what you think is wrong

Forget what you believe is right

You only have one chance

ή αλλιώς

Satanic Drugs From Outer Space

Βαθμολογία: 9.5/10

OM - God Is Good

Παρ’ όλες τη φήμες περί διαλύσεως, οι ΟΜ είναι ξανά μαζί μας με νέο ντράμερ (Emil Amos). Αν και δεν είναι ότι καλύτερο να ακούς για ανακατατάξεις σε μια μπάντα που τους γούσταρες με το αρχικό τους σχήμα, εδώ τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ο νέος ντράμερ απλά τα «σπάει». Πιστεύω ότι με το διαφορετικό παίξιμό του συνέβαλε ενεργά σε αυτό το νέο ύφος των ΟΜ. Το "God is Good" είναι διαφορετικό αλλά ταυτόχρονα μοναδικό. 4 κομμάτια απόλυτης Drone / Doom ψυχεδέλειας. Νωχελικό, ταξιδιάρικο, μαγικό. Με τον Steve Albini πίσω από την κονσόλα, να εκτελεί χρέη παραγωγού, και ο εμπλουτισμός από πρωτόγνωρους ήχους που θυμίζουν Θιβετιανές ψαλμωδίες, όπως φλάουτα, σιτάρ, tambura και πιάνο, το νέο πόνημα των ΟΜ αναδύει μια αίσθηση τελετουργικού in musica.
Οι ΟΜ πηγαίνουν το συγκεκριμένο μουσικό είδος ακόμα παραπέρα και αποδεικνύουν ότι δεν χρειάζεται να έχεις κάνει συμφωνία με τον Διάβολο για να γράψεις τέτοια μουσική. Μπορείς να το κάνεις άνετα και με την βοήθεια της Θείας φώτισης.
Τελικά Ο Θεός είναι καλός.

Βαθμολογία: 8,5/10

Beyonce (μπιγιονσε) Live 8/11/09 @ Kλειστό Γήπεδο ΟΑΚΑ

Ήμουν στρατό στην Κω, όταν σηκωνόμασταν το πρωϊ και η δευτερη μεγαλύτερη απόλαυση, ύστερα από το πρωινό τσιγάρο, ήταν τα μπούτια της μπιγιονσέ λικνιζόμενα στην μεγάλη οθόνη του καψιμι. Έρχεται, λοιπόν, η "κάβα" στις 8 Νοέμβρη... πλέον όμως την έχουμε ξεπεράσει, ούτε μια sex tape δεν εβγαλε, που να πάει ετσι?

enjoy