Μετά από ένα σαββατιάτικο βράδυ με πολύ noise και πολύ conspiracy και έναν Lyxzen τσίτα ενεργητικό, αφού μέχρι το γελεκάκι του έσκισε ο άνθρωπος για να μας ευχαριστήσει, είχε έρθει η ώρα πια για εμένα να πάρω το δρόμο μου.
Mετά τη γεωπονική επόμενος σταθμός η Σαρδινία και το Dunajam.
Λίγα πράγματα για το Dunajam:
To Dunajam έχει δημιουργηθεί εδώ και 3 χρόνια από μια μικρή ομάδα ανθρώπων με σκοπό τη δημιουργία μίας εναλλακτικής μορφής festival, η οποία αναφέρεται σε μικρό αριθμό θεατών απόλο τον κόσμο, συνεχώς μεταβαλλόμενες συναυλιακές περιοχές για λόγους μυστικότητας αλλά παρόλ'αυτά έχοντας σαν καλεσμένες μερικές από τις πιο μεγάλες μπάντες στο χώρο του stoner, experimental rock, garage και psychedelic rock.Oι συναυλίες γινόντουσαν στα πιο απίστευτα όμορφα μέρη, τα οποία βρισκόντουσαν σε μία κοιλάδα και στα γειτονικά βουνά. Μετά από την main band που έπεζε κάθε μέρα ακολουθούσε jamming session από μέλη άλλων μπαντών.Καθημερινό μεταμεσονύχτιο ραντεβού δινόταν κάθε μέρα στό γκαράζ μίας βίλας για ένα ακόμη jamming sesssion αυτή τη φορά από μέλη μπαντών και θεατών οι οποίοι στο μεγαλύτερο ποσοστό τους άνηκαν σε μικρότερα συγκροτήματα.
Day 1-Conga
Λόγω των καιρικών συνθηκών οι Conga, ένα sludge stoner τρίο αναγκάστηκαν να πέξουν σε μια πιτσαρία.Ακολούθησε τζαμάρισμα με τον τραγουδιστή των Dyse,ντράμερ των Conga και κιθαρίστα των Colour Haze. Φιγούρα της βραδιάς ο ιταλός γραφικός πιτσαδόρος που είχε αγανακτήσει με το ασταμάτητο άνοιγμα εκατοντάδων μπυρών.
Day 2-Colour Haze
Επιτέλους ο καιρός άνοιξε και είχε έρθει η στιγμή να απολαύσουμε τις ψυχεδελικές πεταλούδες.Σε ένα σημείο που ένιωθες ότι αιωρείσαι μεταξύ ουρανού και θάλασσας οι Colour Haze έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους πέζοντας κομμάτια όπως Aquamaria, Love, Moon, Silent,All Right,Ιnside και Get It On.Aρχικά είχαν υποσχεθεί οτί μετά από το πρόγραμμα τους θα συνέχιζαν με κάποια "weird stuff", όπως και έγινε και το αποτέσμα ήταν απίστευτο.
Day 3-Ηighway Child, Tracker
Mετά από ανάβαση μέσα από μεσογειακά δάση και προσπερνόντας καταπράσινα βουνά, φτάνουμε στην περιοχή , σίγουρα το πιο αντιθετικό μέρος από όλα όσα έχω επισκεφτεί καθώς μέσα σε όλο το πράσινο της περιοχής, ξεπεταγόταν από το πουθενά ένα βουνό φτιαγμένο από άμμο.Οι Highway Child από τη Δανία ήταν εκεί για να μας διασκεδάσουν με hard rock και blues ήχους.Εξαίρετη "σκηνική" παρουσία αλλά αυτό που θα ακολουθούσε δε το περίμενε κανείς.Σειρά πήραν οι Tracker οι οποίοι δεν ήταν καν στη λίστα με τα συγκροτήματα αλλά έκλεψαν τις καρδιές όλων με μόλις τρία τραγούδια.Το βράδυ της ίδιας μέρας όλοι βρισκόντουσαν στο γκαράζ για να τους ξαναδούν και να τους αποθεώσουν για τις garage, indie rock εκτελέσεις τους (δυστυχώς δε νομίζω να υπάρχει κάτι γι'αυτούς στο internet και ήμουν τυχερός που κατάφερα να τους αποσπάσω ένα demo).
Day 4-Dyse, Poseidon Heeth, Carusella, Black Atlantic
Με noisecore ήχους θα ξεκινούσε αυτή η μέρα άρα προσωρινά δεν υπήρχε και μεγάλο ενδιαφέρον.Οι Poseidon Heeth υποτίθεται να ήταν ένα ελληνογερμανικό project που αποτελείτο από τον κιθαρίστα των Rotor και τον κιθαρίστα των Dyse, δημιουργημένο για τους σκοπούς του Dunajam, εν τέλη κανένας Έλληνας δεν φάνηκε.Μία επίσης έκπληξη ήταν οι Carusella, το ισραηλινό δίδυμο που ήταν οι μοναδικοί που κατάφεραν να φέρουν πολύ κοντά τους τον κόσμο.Η Tamar (κιθάρα/φωνή) και ο Guy (drums/φωνή) έκαναν σαν δαιμονισμένοι πάνω στην καυτή άμμο και οι fuzz αποχρώσεις του Star Quality έμειναν για πολύ ώρα στα αφτιά μας (θα ακολουθήσει και review του δίσκου).Για τους Black Αtlantic τι να πεις όταν δηλώνουν σαν επιρροές τa εξής:weed, cheetos and yoghurt drinks.Έμοιαζαν κάπως με τους Doves και γενικά είχαν μελωδικά στοιχεία.Τέλοσπαντων not bad at all!!!
Day 5-Karma to Burn
Kaυτή ρετσίνα και Karma to Burn.Δεν έχω λόγια να το περιγράψω!!!Το καλύτερο της υπόθεσης είναι ότι έρχονται Ελλάδα και θα καούμε!!!!!!Μερικές από τις κομματάρες που έπεξαν 35, 19, 6, 5, 39, 20.Aκολούθησε jam με τον κιθαρίστα των Colour Haze, τον drummer και τον μπασίστα των Dozer.Eπειμένω πως αυτά που έπαιξαν ήταν προμελετημένα και πρέπει να γίνουν άμεσα EP.Τα όργανα πήραν κατόπιν ο Ros από τους Sunn 0))), ο μπασίστας των Sula Bassana και μία κυρία drummer aγνώστου ταυτότητος.Η γεροντοπαρέα μας ταξίδεψε και έσβησε τον ήλιο μέσα στο κορσικό πέλαγος.
Day 6-Dozer, Dean Allen Foyd & The Gimmicks
Mε φόντο ένα εγκαταλελειμένο ορυχείο κρυμμένο καλά σε μία χαράδρα, έγινε η συναυλία της επόμενης ημέρας.Οι Dozer μία από τις καλύτερες μπάντες της Ευρώπης στη stoner σκηνή απέδειξαν γιατί έχουν κάνει τόσο μεγάλο όνομα.Με καινούριο drummer στο δυναμικό τους (δεν τον φωνάζουν άδικα "the bull") έκαναν τα κεφαλάκια μας να πηγαίνουν πάνω-κάτω και η distorted φωνή του Fredrik Nordin γύριζε τα ματάκια μας 180 μοίρες.Θετικότατο το γεγονός ότι έπαιξαν πολλά από τα hit τους όπως Rising, From Fire Fell, Omega Glory, Untill Man Exists No More, Born A Legend, Drawing Dead και The Hills Have Eyes.Ο Dean Allen Foyd & The Gimmicks ήταν η πιο αλλόκοτη μπάντα του Dunajam και ότι χρειαζόταν για να κλείσει η μέρα.Η Χιλιανή που έπεζε το theremin (http://www.youtube.com/watch?v=nJYho56INKU) και έκανε back vocals ήταν όλα τα λεφτά και ταίριαζε τέλεια με τα psychogarage rock n' roll κομμάτια τους.
Day 7-Ηypnos 69
Δεν έχω ιδέα τι έγινε.Πήγα να ξαναδώ τους Dozer.
Γενικά το κλίμα ήταν οικογενειακό, οι χώροι ενδιαίτησης πολύ καλοί και η Σαρδινία τρομερό μέρος για διακοπές.Προτείνω να το δοκιμάζατε και εσείς.Εμπειρία ζωής!!!
Πρέπει να αναφερθούν και τα μέλη μπαντών που έπαιρναν μέρος στα jamming sessions
Tom Shivelly, Eva Nahon, Chris Spencer και Natalia Fowler
Αν ανοίξεις τα μάτια κάνοντας μια βουτιά στα διάφανα νερά μιας τέλειας καθαρής παραλίας μπορείς να αντικρίσεις τα πάντα . Αν αυτό μεταφραζόταν σε ήχο σίγουρα θα έδινα το όνομα 'Ιt's Frightening' . Χαρακτηρισμό που στα δικά μου αυτιά μόνο οι Spoon είχαν κερδίσει μέχρι φέτος . Και πως άλλωστε να μη συμβεί κάτι τέτοιο αφού η παραγωγή του δίσκου έγινε από το Britt Daniel , frontman των Spoon . Οι κρυστάλλινες , καθαρές , παραγωγές δεν είναι στις προτιμήσεις μου τον τελευταίο καιρό αλλά μια μπάντα που μπορώ να την παρομοιάσω με Spoon είναι μια μπάντα πάντα καλοδεχούμενη στη δισκοθήκη μου . Ο λόγος είναι πως η μουσική του 'It's Frightening' θα μπορούσε να αποτυπωθεί σε ένα πίνακα , θα μπορούσα να την περιγράψω με ευκολία και δεν θα μου ήταν καθόλου δύσκολο να κάνω το ίδιο και με τα φωνητικά . Η φωνή του Stephen Patterson είναι απο τις φωνές που πονάνε , τις καθαρές και κάθετες φωνές που σε αφήνουν εύκολα να ακούσεις τι ακριβώς έχουν να πουν και η αλήθεια είναι πως συνδιάζεται τέλεια και με τα φωνητικά του Gregory Roberts . Οι μελωδίες του 'It's Frighterning' καθοδηγούνται περισσότερο από το πιάνο και τις κιθάρες ,τα όργανα δηλαδή των προαναφερθέντων κυρίων . Για το εξώφυλλο όμως επιλέχθηκε η speedάτη κίνηση του drummer , ΄πράγμα τελείως αντιφατικό με τον ήχο τους , τουλάχιστον περιγράφει τέλεια την εισαγωγή του 'Percussion Gun' , του πρώτου track του δίσκου που είναι και το πιο επιθετικό σε όλα τα επίπεδα . Θα έλεγα πως ο δίσκος είναι μια καταιγίδα από μελωδίες πιάνου και κιθάρας , ξεχύνεται ο ένας ήχος μέσα στον άλλον πολύ 'ευγενικά' . Κομμάτια που ξεχωρίζω είναι το 'Lioness' με τόννους πιάνο και ήχους από κρουστά να προσπαθούν να τυλίξουν αυτούς τους τόννους .... Το 'Midnight Αnd I' αν και πιο σκοτεινό και πιο μπάσσο διαθέτει μπόλικο ρομαντισμό για να πάρει τη σειρά του το 'Right Where They Left' σε πιο χαμογελαστούς ρυθμούς κρατώντας το album στο ίδιο επίπεδο . Χωρίς κανένα ενδυασμό θα πω πως ακούγοντας το 'Lady Vanishes' το τοποθετώ στα tracks που με κάνουν να σκέφτομαι πως μια φωνή μπορεί να μου τσακίσει την καρδιά . Ναι είμαι ο μεγαλύτερος φλώρος που υπάρχει , το παραδέχομαι , έχω ακούσει αυτό το κομμάτι 800.000 φορές . Αλλάξτε μου όνομα από αρρώστεια σε φλωρούμπα . Δεν με νοιάζει . Ερωτεύθηκα και το φωνάζω :Whiteeeeeeeeeee Raaaaaaaaaaaaaaaaabbbbbbbbbbbbbbiiiiiiiiiiiiiiiiiiiitssssssssssss . To album έχει κυκλοφορήσει από τα μέσα Μαίου (είναι το δεύτερο της μπάντας) και προσπαθώ να γράψω για αυτό εδώ και πάρα πολλές μέρες , blame Sonic Youth . Άρρωστοι των Spoon αγοράστε το , θα σας ξετρελλάνει ......
