12 November 2009

CLUES-Clues

Εντάξει Καναδά γούσταρα πάντα..Δε το κρύβω , μπάντες σαν τους Arcade Fire , Sunset Rubdown (εννοείται....) έτσι με πολλά όργανα και κόσμο και κάποιος από την μπαντα να χτυπιέται άκυρα και γαμώ..Δε ξέρω γουστάρω ...φούλ...Αν ποτέ είχα μια μπάντα θα ήθελα να είμαι αυτός ο τύπος (εχχχμ η τύπισσα)...Να χτυπάω κάτι με μανία..Ας είναι και κράνος...δε με νοιάζει...Αλλά όλα αυτά σε μια φλώρικη μπάντα σαν τους Clues ας πούμε. Σε άλλη μπάντα θα ήθελα να είμαι το μπάσο (όχι ο μπασίστας , το μπάσο , σωστά το έγραψα) . Το 60% των κομματιών του Clues στο μεταξύ είναι-όπως αποκαλεί ο shinobi-νανουρίσματα , στο 40% όμως θα χτυπιόμουνα ..παραπάνω από όσο θα έπρεπε . Το βρήκα αθώα ωραίο αυτό το album. Πρώτη δουλειά για τους προαναφερθέντες και πρώτη μου επαφή μαζί τους ..Καλή . Δεν κόπηκα κιόλας αλλά κάποια κομμάτια μου αρέσανε πάρα πάρα πολύ . Περισσότερο από όσο μου αρμόζει . Έχω αλλάξει τελευταία , μου το λένε και όλοι γύρω μου ...Μεγαλώνω , χάνω την αίσθηση του γούστου μου , καλά αυτό όχι για όλα τα πράγματα , αποδέχομαι καταστάσεις , καμμιά φορά δέχομαι και διαταγές..Ας τα αφήσω τώρα όλα αυτά πίσω και να πάω στο θέμα του δίσκου , έτσι για αλλαγή . Έχει κυκλοφορήσει κάτι μήνες τώρα , από τον Μάιο , εγώ μόλις προ ημερών τον ανακάλυψα και με κόλλησε , πιάστηκα μπούφος με λίγα λόγια . Έπεσα ξανά (-και ξανά) σε παγίδα Καναδών . Ο μισός δίσκος είναι υποτονικός , όμορφα υποτονικός όμως , μουσική για ρόζ τύπισες , είναι και αυτή η εξοικίωση τελευταία με τα γαλλικά , ήρθε και έδεσε . Ο άλλος μισός δίσκος είναι υποτονικός αλλά με ξεσπάσματα , μουσική για ηλίθιες σαν και του λόγου μου . Ξέρετε Καναδοί...Δε χρειάζεται να πω κάτι άλλο . Τώρα με όλα τα παραπάνω που έγραψα καταλάβατε περι τίνος πρόκειται οπότε ας γυρίσω ξανά σε εμένα . Νιώθω άρρωστη σήμερα με ξεσπάσματα πανικού και αυτο το 'Approach The Throne' μ'αρέσει , μου φτιάχνει τη διάθεση , δείτε το album σα depon...Tα mesulid είναι σε άλλο συρτάρι.

6.7/10

The Sonics Live @ Gagarin 205 6&7/11/2009



Πρώτη επίσκεψη στην Ελλάδα and Τhe Sonics went boom...!

Και χαμός και τρέξτε όσο προλαβαίνετε και sold out.Όχι τίποτα από όλα αυτά δεν έγινε και εισητήρια υπήρχαν και για τους καθυστερημένους των βραδιών .Το μόνο σίγουρο, οι περισσότεροι rock n' rollers της Αθήνας και όχι μόνο ήταν εκεί για να τιμίσουν αυτούς που έδωσαν ταυτότητα στο garage.Ψαρά μαλλιά, λίγες ρυτίδες, ήπια κινητικότητα στο πάλκο, μπουκωμένες στριγγλιές όλα αναμενόμενα και συγχωρεμένα μετά από μία σαρανταετία.Άλλωστε αυτό που τους έκανε ακουστικούς(sonics) δεν ήταν η πολυπλοκότητα των τραγουδιών τους όυτε τα ωραία τους μούτρα, αυτό που τους έκανε ακουστικούς ήταν η τσίτα, η όρεξη για χορό και γέλιο, η απλότητα και η ενέργεια που προσέφερε αυτός ο ξεχωριστός ήχος που δημιουργούσαν με τα ξεφαντωτικά fuzz.Όταν μιλάμε για τους Sonics μιλάμε για το διαχρονικό και το μοντέρνο συγχρόνως, έιναι σαν να μιλάμε για ένα jukebpox μέσα σε ένα σύγχρονο σαλόνι και άμα φανταστούμε το πως επηρεάζει αυτό τον υπόλοιπο χώρο, τότε έτσι ακριβώς επηρέασαν και οι Sonics όλη τη σκηνή του Seattle.

11 November 2009

A Place to Bury Strangers -before x-mas



Αφού έδωσα ραντεβού θα πάω...Την άλλη εβδομάδα...Ερχονται και εδώ 8 και 9 Δεκεμβρίου..Όχι πως το παρουσιάζω ως αποκλειστικότητα..όλοι το ξέρουν... πλέον...Εμένα μου πήρε λίγες μέρες να μου φύγει η ξενέρα...Θα είναι όλοι εκει...Άντε καληνύχτα..
Αξίζει να πω και πού ? Ολοι το ξέρουν πλέον..google it.

Theodore Ziras Guitar Clinic in Athens

Ο THEODORE ZIRAS θα παραδώσει Σεμινάρια Ηλεκτρικής Κιθάρας το Σάββατο στις 21 Νοεμβρίου στο Εναρμόνιο Ωδείο, Αχαρνών 314 & Άτλαντος 25 (2ος όροφος).
Ώρα έναρξης 18:00.
Είσοδος Ελεύθερη!

Όποιος ενδιαφέρεται να μάθει τα μυστικά της ηλεκτρικής κιθάρας από έναν από τους καλύτερους κιθαρίστες στον κόσμο, καλό θα ήταν να μην χάσει αυτήν την ευκαιρία.

Sponsored by GuitarSchool.gr / Line6

Οδηγίες για να μην χαθείτε


myspace

Faust live @ Κύτταρο 29 Nοεμβρίου 2009


Χαμός.....

10 November 2009

06 November 2009

05 November 2009

THE YOU AND WHAT ARMY FACTION-Fixx

Υποτίθεται θα έπρεπε να πιω πολύ , υποτίθεται θα έπρεπε να βγάλω τα ακουστικά μου , υποτίθεται θα έπρεπε να γράφω σε χαρτί , υποτίθεται , πάλι , πως τα pc μου ισοπεδώνουν τη φαντασία. Τί σημασία όμως έχει? Τελικά αν βρίσκεις κάπου τον ρομαντισμό που ψάχνεις δεν έχει όντως καμμία σημασία....Θα έδινα βέβαια όλο μου το βασίλειο για ένα λιβάδι γεμάτο λουλούδια και ένα άκουσμα που θα με έστελνε στο διάολο. Τί σχέση έχει ο ρομαντισμός με τους Faction?
Καμμία .Το άκουσμα που θα με έστελνε στο διάολο όμως ταυτίζεται απόλυτα. Σκοπός αυτού του κειμένου σήμερα δεν είναι ο συνηθισμένος , που σε κάποιους σπάει τα νεύρα , να πω την ιστοριούλα μου και να βάλω μια βαθμολογία με δεκαδικούς για να ειρωνευτώ το pitchfork ... Σκοπός μου είναι να μπορέσω να μοιράσω τα 11 κομμάτια του Fixx σε όποιον φυσικά είναι διατεθειμένος να τα ακούσει...Εμενα έπεσε στα χέρια μου το cd , καλά , όχι ακριβώς έπεσε , για την ακρίβεια ... το έριξα...Δε θα αντέξω λοιπόν να μην αναφερθώ στο εξαιρετικό artwork του που ακόμα και στην επιλογή των χρωμάτων με αρρώστησε .. Όπως επίσης δε θα αντέξω να μην αναφέρω πως οι τίτλοι των κομματιών με εντυπωσίασαν....Μπορούν να χαρακτηριστούν από καμμένοι , αν είσαι ανίδεος , μέχρι και πολύ έξυπνοι , κολληματικοί ... Και τώρα μαντέψτε...Δε θα γράψω τίποτα για τα κομμάτια...δε θα προσθέσω καν tags..Ένας ακόμα λόγος που δε θα το κάνω , πέρα από τον γνωστό , γιατί απλά δεν είμαι δισκοκριτικός , είναι γιατί θα τον κατεβάσετε μέχρι και οι απλά περίεργοι ..Στη συγκεκριμένη περιέργεια , λοιπόν , δεν εφαρμόζεται το γνωστό ρητό ‘η περιέργεια σκότωσε τη γάτα’ αλλά το αντίθετο...’η γάτα σκότωσε την περιέργεια’ .Η γάτα είναι το παρακάτω link..Σκοτώστε την με όποιον τρόπο θέλετε και βαθμολογήστε εσείς τα κομμάτια...Δε θέλω δεκαδικούς και αηδίες...Comments θέλω......
Πολλά comments....

04 November 2009

PORCUPINE TREE - The Incident


Ο Steven Wilson ξαναχτύπησε μέσα σε ένα χρόνο δύο φορές. Μετά τον προσωπικό του δίσκο, "Insurgentes" ήρθε η σειρά των Porcupine Tree με το "The Incident". Δύο χρόνια μετά το αριστουργηματικό "Fear of a Blank Planet", περίμενα πως και πως το νέο πόνημα του Wilson κάτω από την σκέπη των Trees. Όταν το άκουσα για πρώτη φορά απογοητεύτηκα. Είχα την εντύπωση ότι μόλις άκουσα ότι χειρότερο έγραψε ποτέ. Όμως μετά από εμπεριστατωμένες ακροάσεις άλλαξα γνώμη. Το άλμπουμ τελικά είναι αρκετά καλό. Το μόνο κακό είναι ότι δεν έχει και πολύ μεγάλη σχέση με προηγούμενα αριστουργήματά τους. Με άλλα λόγια, ο Wilson έγραψε όντως έναν από τους κατώτερους δίσκους των Trees (δίχως όμως να είναι και ο κατώτερος όλων) αλλά δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω την λέξη χειρότερος. Δεν θα ήθελα να παρερμηνευτώ εδώ. Λέγοντας ότι είναι ένας από τους κατώτερους δεν εννοώ ότι είναι κακός ή μέτριος. Απλά, ενώ τα περισσότερα άλμπουμ τους ζυγώνουν την τελειότητα, το "The Incident" δεν το καταφέρνει. Είναι πολύ όμορφο, μελαγχολικό και ψυχεδελικό, αλλά χάνει κάπως από φαντασία και ένταση. Είναι κάπως χλιαρό. Ο Wilson δύσκολα ξεμένει από έμπνευση αλλά εδώ ίσως και να βιάστηκε λιγάκι.

02 November 2009

WARBRINGER-Waking into Nightmares

Αν «Η καλή μέρα φαίνεται από το πρωί» ,τότε αυτό πρέπει να ισχύει απόλυτα για την περίπτωση των WARBRINGER..
Ενώ ο κρότος του ντεμπούτου τους, “War without End” του 2008 ακόμα ηχούσε στ’αυτιά μου, σε κάποιους βιαστικά δημιουργήθηκε η αίσθηση του διάττοντος αστέρα. Σε άλλους πάλι ότι τα καλύτερα έρχονται. Άλλοι απλά περίμεναν υπομονετικά.. Έναν χρόνο μετά, το “Waking into Nightmares” έρχεται να βάλει τα πράγματα στην(απόλυτα)σωστή τους θέση.
Τα thrash βλαστάρια μας από το L.A.,τα οποία αρπάχτηκαν εν μια νυκτί από τα γεράκια της CENTURY MEDIA αποτελούν μια από τις μεγαλύτερες ελπίδες της νεότερης Αμερικάνικης(και όχι μόνο) Thrash Metal σκηνής. Και για να μην παρεξηγηθώ όταν λέω Thrash,εννοώ κλασικό ,αυθεντικό Thrash Metal της θρυλικής Bay Area.Μόνο που εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με σύγχρονους «καλούς Χριστιανούς», ιδιοκτήτες πολυτελών βιλών και πισινών..Η πηγή έμπνευσης δεν γεννιέται με δροσιστικά cocktails σε κάποια έπαυλη και με εσένα να αγναντεύεις το μακρινό Downtown από το πολυτελές μπαλκόνι σου..Έχουμε να κάνουμε με πέντε κωλόπαιδα γαλουχημένα με τις κλασικές αξίες της Thrash Metal σκηνής ,μεγαλωμένα μέσα στα γεμάτα ιδρώτα clubs του L.A.Βέβαια, θα μου πείτε, οι περισσότεροι έτσι ξεκινούν πάντα. Ουδεμία αντίρρηση..
Το “Waking into Nightmares” αποτελεί από μόνο του ένα review.Ένα review στην θρυλική Bay Area σκηνή. Όλος ο καλός κόσμος λοιπόν κάνει την παρέλασή του από εδώ. Όλα τα μεγάλα ονόματα.Και τιμώνται με το παραπάνω από τους WARBRINGER. Τι θέλετε;SLAYER,ANTHRAX,EXODUS,TESTAMENT είναι στην σειρά. Ακόμα και οι σαύρες της Arizona, οι πολυαγαπημένοι μας SACRED REICH είναι κι αυτοί εδώ..Και στο τέλος της σειράς,ως κερασάκι στην τούρτα, φυσικά, οι SEPULTURA..Και οι WARBRINGER αποδίδουν τιμές(;;) σε όλους ανεξαιρέτως ,θερίζοντάς τους σαν ένα ανεξάντλητο μυδραλιοβόλο ,θέλοντας με ένα απίστευτο μένος να διαλύσουν το σβέρκο των αγαπημένων τους παππούδων.. Ωστόσο, εμφανείς είναι και αρκετές επιρροές από την μεγάλη Γερμανική Thrash Metal σκηνή. Από εκείνη την βρωμερή αποθήκη έχουν προμηθευτεί άλλωστε το οπλοπολυβόλο τους τα παλληκάρια μας. Είπαμε, όλος ο καλός κόσμος μαζί..
Σε σχέση με το ντεμπούτο τους μπορεί κάποιος να διακρίνει με μεγάλη ευκολία την τεράστια βελτίωση. Η χαρακτηριστική πλέον άνεση της μπάντας να σερφάρει εντυπωσιακά και με άνεση από καταιγιστικές ταχύτητες σε πιο(σχετικά) mid-tempo ρυθμικά περάσματα, είναι εμφανής. Οι εναλλαγές ρυθμών είναι λυσσώδεις και εντυπωσιακές αν αναλογιστεί κανείς την μικρή μουσική τους πείρα. Το ταλέντο τους όμως ξεχειλίζει.Κιθαριστική καταιγίδα,στιβαρό μπάσο,drummer πραγματικό αστέρι που σου δημιουργεί τάσεις σύγκρισης με ιερά τέρατα της σκηνής, φωνητικά Made In West Coast και όποιον πάρει ο χάρος..Παραγωγή αισθητά βελτιωμένη, αλλά έντεχνα πριμάτη να συμπληρώνει το πανέμορφο πολεμικό τοπίο..Χε,χε...Τα πέντε τυπάκια μας παραδίδουν ένα thrash αριστούργημα από δέκα σπουδαία tracks από τα οποία μου στάθηκε αδύνατο να ξεχωρίσω κάποιο, καθότι απλά κανένα δεν υστερεί. Η πρόοδος συνθετικά είναι επίσης μεγάλη, δίνοντας αυτό το κάτι παραπάνω που χρειάζονται τέτοιες περιπτώσεις ταλέντων,ώστε να ξεπεράσουν την «κατάρα» του επιτυχημένου ντεμπούτου. Και δεν φαίνεται να έχουμε να κάνουμε με μια περίπτωση μπάντας η οποία στρογγυλοκάθισε στην επιτυχία του πρώτου τους album.Αντίθετα, είναι ολοφάνερο ότι έχουν κάνει πάρα πολλά βήματα μπροστά..Και βρίσκονται στον σωστό δρόμο. Κι εγώ μαζί τους..
Είμαι σίγουρος ότι στα headquarters της Century Media τρίβουν τα χέρια τους και χαμογελούν υπερήφανοι, μην έχοντες μετανιώσει (για άλλη μια φορά..)για την επιλογή τους. Και κρατούν σφιχτά τον νέο τους θησαυρό..

Μπάντα με λαμπρό παρόν και ακόμα λαμπρότερο μέλλον.

Βαθμολογία:λαμπρή(τουλάχιστον..)