Monkey3 – Beyond The Black Sky

Αν δεν υπήρχαν οι Karma To Burn, θα έλεγα με βεβαιότητα ότι πρόκειται για την κορυφαία instrumental μπαντα που υπάρχει. Έστω κι έτσι , τους τοποθετώ μαζί με τους ΚΤΒ στο πάνθεον της instrumental μουσικής.

Μετά το εξαιρετικό Undercover , φέτος κυκλοφόρησαν δικά τους κομμάτια. Το αποτέλεσμα: Ένας ακόμη εξαιρετικός δίσκος από αυτούς που δεν βαριέσαι να ακούς ολόκληρους (γιατί τώρα τελευταία ακούω όλο και περισσότερο ότι ο κόσμος δεν θέλει να ακούει ολόκληρα άλμπουμ, αλλά προτιμάει μεμονωμένα τραγούδια : ΌΧΙ κυρίες δισκογραφικές μου, δεν σας πιστεύουμε και δεν θα αγοράζουμε ένα ένα τα τραγουδάκια σας ονλάιν). Στο θέμα μας…

Δεν παίζουν τόσο σκληρά όσο παλιότερα, παίζουν όμως περισσότερο τεχνικά. Κάπως λιγότερο stoner και περισσότερη ψυχεδέλεια. Όσο περισσότερο παίζουν μαζί , τόσο βελτιώνονται , κι αυτό διαπιστώνεται εύκολα ακούγοντας τους δίσκους τους με χρονολογική σειρά. Ατμοσφαιρικό όσο δεν πάει, μουσικές που σε ταξιδεύουν και μαζί σε ξεσηκώνουν.

Νομίζω ότι οι Monkey3 συνοψίζουν όλα αυτά τα είδη μουσικής που ακούμε και ψαχνόμαστε να τους βάλουμε μια ταμπελίτσα. Το κουαρτέτο αυτό έχει πάρει πλέον το δρόμο του, προσφέροντάς μας δίσκους και όχι τραγούδια. Δεν ξεχωρίζω κάποιο κομμάτι, γιατί αυτός είναι ο σκοπός του Beyond The Black Sky και ίσως και της καθαρά instrumental μουσικής. Να μην επικεντρώνεσαι σε σημεία, τραγούδια, δίστιχα και ρεφρενάκια. Βάλτο να παίζει και αφήσου σε αυτό που γουστάρεις…τη μουσική!
Τα διαπιστευτήρια εδώ

Clutch, Lucky funeral live report @ Gagarin 205, 23/6/11

Μετά την ψιλοξενέρα που φάγαμε στο Sonisphere, το live των Clutch ήταν ακριβώς αυτό που χρειαζόμουνα.

Ήταν εμφανές ότι θα τους ξαναβλέπαμε από την έκπληξη και την ικανοποίηση που είχε η μπάντα όταν μας τίμησε για πρώτη φορά πέρυσι και μεις τους είχαμε ανταποδώσει δεόντως με την υποδοχή μας. Δεν περίμεναν τέτοια ανταπόκριση και έσπευσαν να εμφανιστούν και φέτος, και όπως είπε και ο Fallon "κρίμα που δεν ερχόμασταν τα προηγούμενα 20 χρόνια, θα ερχόμαστε τα επόμενα 20".

Η μπάντα άνετα θα μπορούσε να λέγεται και "Riffs and Beers".Εϊναι μια από τις μεγάλες αποδείξεις ότι ορισμένες φορές το απλό κρύβει μέσα του ένα πραγματικό μεγαλείο. Με το που εμφανίστηκαν οι μπίρες στους ενισχυτές είμασταν έτοιμοι. Ο Fallon ξεκίνησε αμέσως και ο κόσμος, λες και είχε κουμπάκι χοροπήδαγε, τραγούδαγε και χειροκρότησε τη μπάντα για πάνω από μιάμιση ώρα. Μετρημένοι όλοι τους, χωρίς πολλά πολλά, ούτε ποζεριές ούτε καραγκιοζιλίκια ούτε τίποτα. Να σημειώσω ότι στις φάσεις του τζαμαρίσματος, ο Fallon αποσύρεται στην άκρη, πίνει τη μπιρίτσα του και αφήνει τα φώτα να πέσουν πάνω στους άλλους τρεις που παίζουν. Πάντως όλοι τους φαίνονται ιδιαίτερα σεμνοί, σχεδόν σαν να ντρέπονται!!!

Και τι παίζουν; Πραγματικά, μπορείς να κάθεσαι για ώρες και να τους ακούς να τζαμάρουν. Riff και ρυθμός.Ο κιθαρίστας Tim Sult στην ακρούλα του παίζει τα τρίηχα ριφάκια που είναι απλά ό,τι πιο κολληματικό υπάρχει. O Dan Maines με το μπάσο του δίνει το ρυθμό σε όλους...και πίνει περισσότερο απ'όλους. Όσο για αυτόν το drummer (Jean-Paul Gaster) τι να πω. Όπως και πέρσι, έδειξε ότι όταν έχεις το ρυθμό και το συναίσθημα μέσα σου, 3 τυμπανάκια είναι αρκετά.

Οι Clutch σε δευτερη εμφάνιση απέδωσαν ισάξια και σίγουρα τίμησαν στο έπακρο τον κόσμο που γέμισε και πάλι το Gagarin. Μόνη παρατήρηση: Πέρσι Ιούλιο, φέτος Ιούνιο, του χρόνου ας έρθουν Μάϊο να μην λιώνουμε στη ζέστη εκει μέσα.

Υ.Γ.: Για τους Lucky Funeral δεν έγραψα κάτι γιατί δεν τους πρόλαβα. Είναι πολύ καλοί πάντως και τα σπάνε.

Sonisphere live report , Athens 18/6/2011

Καιρό είχα να γράψω κάτι , ας ασχοληθούμε με το Sonisphere, έστω και μερικές μέρες αργότερα.

Φτάσαμε γύρω στις 6 παρά, οπότε για όσους έπαιξαν μέχρι εκείνη την ώρα δεν έχω να πω κάτι εκτός του ότι θα ήθελα να δω τους Gojira. Ας ελπίσουμε να τους δούμε σε κανα κλειστό χώρο το χειμώνα.

Ξεκινάμε λοιπόν με Mastodon. Επιτέλους πολύ καλός ήχος, αλλά τα φωνητικά και πάλι χάνουν. Δυστυχώς η μπαντάρα αυτή αδικείται κατάφωρα στους ανοιχτούς χώρους. Θέλετε το ότι η μουσική τους θέλει ιδιαίτερη ακουστική ; Ότι δεν είναι headliners, οπότε εξ ορισμού δεν θα χαίρουν και του καλύτερου ήχου; Ότι τα ετσι κι αλλιώς ψιλοελαττωματικά φωνητικά τους χάνονται στο χώρο;

Η αλήθεια είναι μία. Πρέπει να παίξουν σε κλειστό χώρο. Τα παιδιά παίζουν παπάδες και παρόλα αυτά δεν χαίρουν ακόμη της εκτίμησης που τους αξίζει, Τουλάχιστον οι μέχρι τώρα εντυπώσεις του κόσμου και οι κριτικές που έχω δει για τις εμφανίσεις τους στην Ελλάδα αυτό δείχνουν.

4/5/2011 VOIVOD Live @ AN Club

18/4/2011 PENTAGRAM Live @ AN Club

Corrosion Of Conformity live @AN Club 21/4/11

Δυστυχώς χωρίς τον Pepper Keenan...

Been Obscene - The Magic Table Dance

Οι Been Obscene προέρχονται από το Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας και το συγκεκριμένο είναι το ντεμπούτο άλμπουμ τους. Όλα όσα ξέρουμε από rock, stoner, alternative συνδυασμένα άψογα. Πολύ όμορφες μελωδίες, θυμίζουν αρκετά και QOTSA και Colour Haze. Η παραγωγή είναι από την ElektroHasch (εξού και οι Colour Haze επιρροές) με πολύ καλό και καθαρό αποτέλεσμα. 

21/6/2011 CLUTCH Live @ Gagarin 205

MY UNCLE THE WOLF - Flush

 

Όνομα: MY UNCLE THE WOLF

Άλμπουμ: Flush (2010)

Χώρα: U.S.A. (Brooklyn, N.Y.)

Είδος: Experimental / Stoner Rock / Post-Grunge / Sludge / Metal

Samples: "Barstow 66" / "Big Darkness, Soon Come" / "The Garden"

Website: http://www.myunclethewolf.com

Ένας πρωτοφανής συνδυασμός Southern Sludge, Desert / Stoner Rock, Post-Grunge, Industrial, Avant-Garde Metal. Μέγα μου λάθος που δεν το συμπεριέλαβα στην 20άδα με τα καλύτερα της χρονιάς που πέρασε.

Βαθμολογία: 8,5/10

Νέες κυκλοφορίες vol. III

Radiohead - The King of Limbs

Το νέο τους πόνημα μπορεί πολύ εύκολα να περιγραφεί με τρεις λεξούλες:

Για τον πούτσο!

Κρίμα, γιατί μπορούν καλύτερα.

PJ Harvey - Let England Shake

Δεν ροκάρει και η ιδιαίτερα η PJ σε αυτό το δίσκο, αλλά αν μη τι άλλο δεν είναι κακός.
Αξίζει μια δυο ακροάσεις για χαλάρωμα