Σάββατο απόγευμα πίνουμε τις μπιρίτσες μας με τον συνάδελφο στην Πλάκα...Θα πάω στο live το βράδυ.Έλα, μου λέει, θα γουστάρεις, παίζουν ωραία, αραχτοί θα είμαστε, θα πιούμε τα ρόνια μας και θα την κάνουμε. Δε γαμείς λέω, πάμε. Ότι είχε τελειώσει το support και τα αγγλάκια κουρδίζαν τις κιθάρες όταν φτάσαμε. Σχεδόν γεμάτο το Gagarin, ομολογουμένως δεν το περίμενα. Παίρνω λοιπόν τη μπιρίτσα μου και περιμένω. Ξεκινάμε...Ο ήχος του Gagarin παραδοσιακά κακός δεν μου δίνει και τις καλύτερες εντυπώσεις. Πάμε μπροστά λέμε ,ακούγεται καλύτερα .Κλάϊν. Τα ίδια. Τα αγγλάκια με ύφος χιλίων καρδιναλίων απτόητα επιδίδονται σε μια άνευ προηγουμένου poserάδικη εμφάνιση...Ελικρινά δεν μπορώ να το καταλάβω απο πού πηγάζει. Σιγά ρε ,ποιοί είστε, οι U2; Η παίζετε καμια τόσο super μουσική και δεν το 'χα πάρει χαμπάρι; Με κάτι μπλιμπλίκια παλεύαν οι 2 και που και πού χτυπάγαν και καμιά χορδή. Υφάκι τρελό λες και δίνουν ρέστα. 'Αχαρο πρόγραμμα, χωρίς χρώμα, παντελώς αδιάφορο, με λίγα λόγια το setάκι τους ήταν Α-ΠΑ-ΡΑ-ΔΕ-ΚΤΟ.
Τί να κάνω λέω, ας κάνω αυτό που λέγαμε στην αρχή, ας πιούμε καμια μπίρα. Παω , παίρνω...οοοοοπ την κάνουν τα πουλάκια μου στην 1 ώρα. Τόσο μούρες είναι που δεν μας κάναν καν τη χάρη να βγουν έστω και για ένα τιποτένιο 10λεπτο encore. Ντροπή και αίσχος!! Και μετά λένε για τα μεγάλα συγκροτήματα τύπου Metallica ότι τους νοιάζουν μόνο τα φράγκα και έχουν ακριβά εισιτήρια. Τουλάχιστον αυτοί με σέβονται και παίζουν κι ένα 2ωρο να γουστάρω. Τέλος πραγματικά απόρησα με τον κόσμο που δεν έκραξε. Μάλλον υπνωτίστηκε απο την άθλια εμφάνιση των 65 Days Of Static και το ξέχασε.
Σπίτι σας αγγλάκια και μην ξανάρθετε μέχρι να αλλάξετε συμπεριφορά.
Υ.Γ.: Στο παλληκάρι που παίζει drums: Αγορίνα μου, μην κοπανιέσαι έτσι, δεν ακούγονται δυνατότερα τα τύμπανα.








