Κυκλοφορεί στο διαδίκτυο ένα άλμπουμ των SLIPKNOT το οποίο ονομάζεται "Rare Tracks". Όπως καταλαβαίνετε και από τον τίτλο, έχουμε να κάνουμε με μια συλλογή 31 ακυκλοφόρητων κομματιών. Περιέχει remixes, demo versions, αλλά και πολλές συνεργασίες. Αναφέρω μερικά από τα ονόματα που συμμετέχουν: Tool, Korn, Disturbed, Pantera, Godsmack, Incubus, Fear Factory, Ministry, Glassjaw, Soulfly, Hatebreed και άλλοι.
Το απόλυτο hitάκι της άνοιξης λέγεται "Tell Me it’s not Over" και ανοίγει το νέο δίσκο των STARSAILOR, "All The Plans". Ελπίζω να μην το αρπάξουν όλοι οι ραδιοφωνικοί σταθμοί (σιγά μην δεν το κάνουν, αλλά λέμε τώρα) και το βάλουν στην play-list τους παίζοντάς το 100 φορές από το πρωί μέχρι το βραδύ μέχρι να το σιχαθούμε. Ελπίζω να ακούγεται ευχάριστα και το καλοκαίρι (πάλι καλά που δεν είμαι και πολύ του ραδιοφώνου). Όσο για τα υπόλοιπα κομμάτια του άλμπουμ κινούνται σε τελείως διαφορετικό στιλ από το προαναφερόμενο (χωρίς αυτό να το λέω για κακό).
Όμορφη κοπελίτσα , γλυκιά ,θα μπορούσε άνετα να γίνει φωτομοντέλο , να παίξει σε καμμιά διαφήμιση , να κάνει καμμιά εκπομπή στην τηλεόραση , κάτι , οτιδήποτε .Μιας και περάσανε οι διακοπές του Πάσχα σήμερα θα γράψω για έναν πραγματικά 'κοιμάμαι για να περάσει η μέρα μου δίσκο' . Δίσκος ο οποίος ανέβασε την Natasha Knan , aka Bat For Lashes , στο Έβερεστ της μουσικής της επιθυμίας . Η αλήθεια είναι πως το concept του δίσκου είναι αστραφτερό . Περιγράφει τις δύο πλευρές της ανθρώπινης προσωπικότητας και το πόσο ακραία συναισθήματα υπάρχουν και έρχονται σε σύγκρουση . Γι'αυτό το λόγο δημιουργεί το alter ego της την Pearl και μας παρουσιάζει την πλευρά που κρύβει μέσα της . Αυτή η ιδέα φαίνεται και την στιγμή που πρωτοαντικρίζεις το εξώφυλλο , που δεν θα το αρνηθώ , μου άρεσε τρελλά . Η αλήθεια είναι πως το concept δεν με πολυενδιαφέρει και επίσης σε ένα δίσκο ούτε και το εξώφυλλο με κάνει να πεθαίνω αν δεν είναι συνολικά καλός . Το 'Two Suns' το συγκρίνω με το πρώτο ,το 'Fur and Gold' και μου δίνει ακριβώς την ίδια αίσθηση . Ένα με δύο κομμάτια που χαίρεσαι να τα ακούς , καλογραμμένα και με την κρυστάλλινη φωνή της Knan ανεβάζουν ψηλά τον πήχη της απαίτησης μου για ολόκληρο το album . Όμως τα πράγματα δεν είναι έτσι , εντελώς υποκειμενικά . Με το άκουσμα του 'Glass' που είναι το πρώτο track , το 'Two Suns' πίστευα πως θα με κερδίσει . Σχεδόν συγκινήθηκα με τον συνδιασμό γυναικεία εύθραυστα φωνητικά και βελούδινη μουσική επένδυση συνδιασμένα με δίπολους στίχους , 'And with two suns spinning ... At two different speeds...Was born a hot, white diamond....' . Φυσικά πολύ όμορφο είναι και το 'Daniel' , το κομμάτι που κυκλοφόρησε και ως singlάκι τον Μάρτιο που μας πέρασε . Αν και πολύ παράξενο το θέμα του και πάρα μα πάρα πολύ παιδικό . Είναι βασισμένο στον Daniel LaRousso . Aν δε σας λέει κάτι το όνομα τότε δεν έχετε δει Karate Kid , πράγμα το οποίο είναι δύσκολο να συμβεί...Επίσης θα πω πως το video clip είναι πολύ γυάλινο , ατμοσφαιρικό , γενικώς άριστη δουλειά , με έκανε να αναπολύσω κορυφαίες στιγμές της Bjork και μοιραία να πέσω σε συγκρίσεις ...Κάπου εδώ ξυπνάω .Οι απομιμήσεις δεν μου αρέσουν καθόλου . Το 'Fur and Gold' είχε μόνο ένα ωραίο track , το 'What's Α Girl To Do?' και το υπόλοιπο με έκανε να βαρεθώ οικτρά , ακριβώς ίδιο είναι και το 'Τwo Suns' . Από που να ξεκινήσω ? Από την συνεργασία με τον Scot Walker στο 'The Big Sleep' ? Χασμουρήθηκα αρκετές φορές σκεφτόμενη πως είμαι υπερβολικά κωλόφαρδη που βρίσκομαι στο τελευταίο κομμάτι του δίσκου..Βαρετά keyboards και καλογυαλισμένες φωνητικές χορδές αλλά την ουσία δεν την βρήκα πουθενά όσο και να έψαξα . Ανάμεσα στα ένδεκα συνολικά κομμάτια τα δύο μόνο ήταν θαυμάσια . Τα υπόλοιπα εννέα ίσως να μην καταφέρνανε καν να με κάνουν να κοιμηθώ και αυτό γιατί ο δίσκος με ενοχλεί . Το album μοστράρει στις καλύτερες νέες κυκλοφορίες της χρονιάς σε όλα τα γαμάουα sites (βλέπε pitchfork-mekaneinaxernaw.com) . Αντικειμενικά τώρα ίσως και όντως να είναι απίστευτος δίσκος , άλλωστε δεν στερείται των χαρακτηριστικών που τον κατατάσουν στην κατηγορία μιας αξιοπρεπέστατης δουλειάς . Αξίζει κάποιος να του δώσει μια ευκαιρία , ποτέ δεν είναι αργά να μάθει κανείς αν κρύβει μια παρθενίτσα μέσα του... 
Πέμπτο άλμπουμ για τους Αμερικανούς Decemberists και από ότι γράφεται και ακούγεται, πέμπτο και καλύτερό τους. Δεν μπορώ όμως να εκφέρω γνώμη για αυτό, για τον λόγο ότι δεν έχω ακούσει προηγούμενες δουλειές τους παρά μόνο το "The Hazards of Love". Αυτό όμως που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι όντως είναι αρκετά καλό. Θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω ως ένα μουσικό παραμύθι. Ένα concept άλμπουμ διάρκειας μίας ώρας περίπου, με 17 μουσικά κομμάτια, ενωμένα μεταξύ τους σαν κομμάτια από πάζλ, να ξετυλίγουν το κουβάρι μιας ιστορίας (της ιστορίας της Margaret...).
Ξεκίνησε η προπώληση τωv εισιτηρίων του ROCKING ATHENS FESTIVAL το οποίο θα φιλοξενηθεί στον ανοικτό χώρο Ξιφασκίας, στο Ολυμπιακό Συγκρότημα Ελληνικού, στις 27/7/09.Τα ονόματα που θα «παρελάσουν» είναι τα εξής:
HEAVEN AND HELL
BLIND GUARDIAN
TESTAMENT
GOJIRA
MENCEA
DESCENDING
Τιμές εισιτηρίων: 60 euro προπώληση / 65 euro στο ταμείο του festival
Στο 'Fever Tell' (2003) συστήθηκα με αυτή την εκκεντρική περσόνα , την Karen O . Τι εκκεντρική δηλαδή......μου έφυγε το κεφάλι όταν την είδα να τα δίνει όλα στο 'Date With The Night' . Η αλήθεια είναι πως είναι από τις γυναίκες που δύσκολα ξεχνιέται . Δύο μέτρα riot girl με τόσο ανώμαλο και ιδιαίτερο στυλ σίγουρα της αξίζει το στέμμα της γυναικάρας της rock σκηνής του 2000 . Δεν μπορώ δυστυχώς να κρύψω το πόσο πολύ θαυμάζω την παρουσία της η οποία είναι αρκετά μισητή στους αντρες , από ότι έχω παρατηρήσει . Αν δεν φταίει το γεγονός πως ουσιαστικά δεν είναι καθόλου όμορφη μάλλον φταίει ο τρόπος που με μανία χτυπιέται επί σκηνής πιο παθιασμένα , πιο ηλεκτρισμένα , πιο 'rock' από κάθε άντρα frontman οποιασδήποτε αντίστοιχης μπάντας . Πριν μερικές μέρες άκουσα πως η Κaren O έγινε γυναίκα . Πραγματική γυναίκα . Απέκτησε θηλυκότητα . Άφησε πίσω τον αντρικό της εαυτό και άρχισε να μεγειρεύει . Στιγμή την οποία φωτογράφησε κιόλας και τη φώναξε τόσο δυνατά που την κάνανε εξώφυλλο λίγο πριν ξεκινήσει να φτιάχνει την πρώτη της ομελέτα . Αν εξαιρέσω κάποιες στιγμές στα δύο προηγούμενα album των Υeah Υeah Υeahs το 'It's Blitz' είναι ένας δίσκος που συνεχώς παρατηρείς πως η Karen 'O έχει εξαίρετη φωνή . Όχι ότι δεν το ήξερα αυτό απλά ποτέ δεν με απασχολούσε . Το 'It's Blitz' δυστυχώς δεν μπορώ να το συγκρίνω με καμμία παρελθοντική δουλειά των Υeah Υeah Υeahs . Πρόκειται για ένα come back έκπληξη που σε κάποιους ίσως φανεί ανιαρό για τα δεδομένα της μπάντας . Σε εμένα φαντάζει ως κάτι νέο . Πετάξανε τις κιθάρες και αγοράσανε πλήκτρα . Ο Nik Zinner δεν παίζει πια κιθάρα βρώμικα όπως μας έχει κακομάθει , αντιθέτως αυτός διάβασα πως πήγε τα synths στο studio!!!Synths που σε κάποιες στιγμές είναι τόσο pop που λες αποκλείεται , It's Blitz!!!!!! Στο πρώτο track , στo 'Ζero' παίρνει κάποιος μυρωδιά του τι πρόκειται να ακολουθήσει . Ο ήχος δεν θα έλεγα πως είναι και τόσο dance εδώ , έχουν κρατήσει rock χαρακτήρα , αν και η διαφορά είναι ευδιάκριτη . Το αμέσως επόμενο όμως το 'Heads Will Roll' , που είναι και από τα καλύτερα κομμάτια του δίσκου , είναι σαν ουράνιο τόξο , 'dance dance till you’re dead...'Το album έχει και πολλά υποτονικά κομμάτια , μπαλαντοειδή που απλά απομονώνουν τα φωνητικά . Πως είναι ο έρωτας με την πρώτη ματιά που βλέπεις μόνο μία φιγούρα ανάμεσα στο πλήθος να λάμπει ? Αυτό συμβαίνει με τα φωνητικά . Κομμάτια όπως το 'Shoft Skin' , 'Skeletons' , 'Little Mermaid' και κυρίως το 'Runaway' που είναι το πιο συναισθηματικά φορτισμένο ανήκουν σε αυτή την κατηγορία που μόλις περιέγραψα . Το highlight track είναι το 'Dull Life' που , αν και παλιομοδίτικο μουσικά , κάπου εκεί ανάμεσα στις νότες ξεθάβω την Karen που με τροφοδοτεί με ενέργεια , μου έλειψε τόσο πολύ που δυστυχώς , καθόλου αντικειμενικά , δεν μπορώ να χαρώ με αυτή την κυκλοφορία .
Μια από τις μεγαλύτερες Post - Hardcore μπάντες (μετά όμως από τους Dillinger Escape Plan) οι POISON THE WELL θα εμφανιστούν στην σκηνή του Texas Necropolis την Μ. Τρίτη στις 14/4/09 με απώτερο σκοπό να γυμνάσουν τους σβέρκους μας.
