MELVINS Live Report @ Rodeo 29/11/09

Το ντέρμπι τελείωσε και είπαμε να αρχίσουμε να ανηφορίζουμε προς Rodeo για να παρευρεθούμε στην πρώτη εμφάνιση των Melvins στην Ελλάδα. Φτάσαμε στην Χέιδεν με ταξάκι, πήραμε το μαγικό χαρτάκι και κατεβήκαμε τα σκαλάκια του Rodeo για να βρεθούμε μέσα σε ένα χώρο που αθλιότερο δεν έχω ξαναδεί (είχα πάει και παλιότερα εκεί για να δω Nightstalker και ήξερα ότι ο χώρος είναι άθλιος αλλά δεν θυμόμουν πόσο τρισάθλιος ήταν τελικά). Η απογοήτευση με χτύπησε σαν κεραυνός και το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν να σηκωθώ να φύγω από εκεί μέσα και να πάω να δω το μπάσκετ.

Converge - Axe To Fall

Πάντα μου άρεσαν οι ταινίες με καρχαρίες. Θυμάμαι ακόμα την πρώτη φορά που ο πατέρας μου γύρισε σπίτι απ’ τη δουλειά με νοικιασμένο το Jaws σε βιντεοκασέτα. «Dum dum dum dum” theme απο John Williams + animatronic καρχαρίας + Roy Scheider = ατέλειωτη ευχαρίστηση.

Καταλαβαίνετε λοιπον πόσο ειχα χαρεί οταν είχε βγει στις αιθουσες το 1999 το Deep Blue Sea. Είχε ολα τα χαρακτηριστικά που έπρεπε να διαθέτει ενα μοντέρνο μπλοκμπάστερ (εφφέ, αίμα, κώλους, μεταλλαγμένους καρχαρίες, Samuel L. Jackson και soundtrack Trevor Rabin, άμπαλο Ευρωπαίο Michael Bay wannabe σκηνοθέτη).

Ειχα πάει να το δω με τον πατέρα μου και το ειχα απολαύσει πραγματικά.

Σίγουρα δεν ηταν Jaws (ούτε καν Jaws II) αλλα για τα λεφτά της η ταινία τα έσπαγε.

Βαθμολογία ποπκόρν που θα λεγε κι ο Δανίκας.

LAST DRIVE live @ KYTTARO (27&28 Nov)

Text & Photo by Philby>

Το βράδυ της 27ης Νοέμβρη η Αθήνα είχε ντυθεί στα γαλανόλευκα από το Ζάππειο μέχρι την πλατεία Κοτζιά. Στο δρόμο, τα γαλάζια έντομα τραγουδούσαν με κόρνες και ταμπούρλα, για την αναγέννηση της παράταξης τους.

Στον πιο κάτω μαχαλά, στη συμβολή Αχαρνών και Ηπείρου - εκεί που η Αθήνα θυμίζει τις γειτονιές του Gran Theft Auto – είχαν δώσει ραντεβού τρεις δεκαετίες fuzztone & slide. Γκαραζιάρικα γρατζουνίσματα που μέσα στο χρόνο κατάφεραν να γίνουν υστερία για μερικούς και σημείο αναφοράς για τους περισσότερους.

Monkey3 - Undercover

Πάντα ένας δίσκος με διασκευές είναι "ρίσκο" για μια μπάντα. Μπορεί για το ίδιο το συγκρότημα να είναι απλά μια διακήρυξη των ακουσμάτων και των επιρροών που μπορεί να έχουν τα μέλη του, για εμάς τους ακροατές μπορεί να ερμηνευτεί ως πειραματισμός, ώς έλλειψη έμπνευσης, ως βαρεμάρα να γράψουν κάτι δικό τους κτλ..

Όπως και να 'χει ο καινούριος δίσκος των ελβετών Monkey3 είναι μια mini συλλογή από διασκευές, στην οποία μάλιστα πρωτοτυπούν χρησιμοποιώντας και φωνητικά! Όχι τα δικά τους όμως...Οι κύριοι που δέχτηκαν να δανείσουν τη φωνή τους σε 2 κομμάτια είναι ο Tony Jelenkovich ( B-Thong, Transport League) και ο μέγιστος John Garcia.

THE SUNSHINE UNDERGROUND-Everything Right Now EP

Δε θέλει πολύ για το 2010...Σχεδόν έφτασε ... Σχεδόν ..Και έρχεται και η αγαπημένη μου γιορτή...Χριστούγεννα , ώρα να ξαναγεννηθώ .Το χρειαζόμουν άλλωστε..όχι μια ακόμα γέννηση , κάτι που να μου θυμίσει πως ζω και πάλι..Πως κάπου πέρασα , ακούμπησα , έμεινα και δύσκολα θα φύγω από εκεί που κόλλησα . Δεν βγαίνω ούτε με εγχείρηση , για τέτοια αρρώστεια μιλάμε . Το έπαθα και εγώ , κόλλησα , τα πάντα (- θέλω) εδώ και τώρα . Το 2006 , και ειδικότερα τον Αύγουστο του 2006 ήμουν διακοπές στην Ικαρία , τότε που ακόμα ήμουν στην ηλικία που μπαίνεις αυτόματα στην κατηγορία 'πιπίνι' , τότε που βαφτίστηκα και περπάτησα πάνω στο νερό . Τότε είχα όρεξη πολύ να χορεύω , Παρασκευή - Σάββατο , party animal κανονικό . Τότε κανείς δε μου γκρίνιαζε , έφευγα πάντα τελευταία . Και οι malibuδες δεν είχαν πολλές φορές σταματημό .

Adolf Plays The Jazz - Dirty Waters

Οι Adolf Plays The Jazz είναι ένα καλά κρυμμένο όνομα , της ελληνικής progressive , experimental , shoegaze , σκηνής . Σε τούτο δε το άλμπουμ τους με τίτλο "Dirty Waters" , γίνονται αισθητές οι επιρροές τους , από ambient , post - metal ηχοχρώματα . Προσωπικά , ανέκαθεν , μου θύμιζαν κάτι από Jesu . Η μπάντα αρνείται να προωθήσει τη μουσική της μέσω κάποιου label και δίνει όλα τα άλμπουμ της δωρεάν από την προσωπική τους ιστοσελίδα.

Περιμένοντας να κυκλοφορήσει αυτό το νέο τους άλμπουμ , δεν περίμενα κάτι λιγότερο εκτελεστικά , ποιοτικά . Πάντα πίστευα , ότι η μπάντα μπορεί να ανταγωνιστεί άνετα μπάντες παρόμοιου είδους , ύφους , ακόμη και αυτές του εξωτερικού . Αξίζει να σημειωθεί ότι οι παραγωγές της μπάντας αν και είναι "do it yourself" είναι εξαιρετικές!! Επίσης , το 2006 μία συλλογή παλαιότερων κομματιών τους με τίτλο "Another Slice?" μοιράστηκε δωρεάν στο live των Red Sparrows το ίδιο έτος. Ακόμη σήμα κατατεθέν των APTJ είναι η χρήση samples και διαλόγων από ταινίες.

Από το μίας ώρας και ενός τετάρτου Dirty Waters σίγουρα ξεχωρίζουν το ιδιόμορφο opening track και ομότιτλο κομμάτι του άλμπουμ και τα Blag Flags , Lush (κομματάρα!) , Ungdomshuset αν και όλο το άλμπουμ ρέει ευχάριστα. Αφιερώστε λίγο χρόνο από τη ζωή σας και δώστε την ευκαιρία στον εαυτό σας ,να ανακαλύψει τους Adolf Plays The Jazz ,δεν έχετε τίποτα να χάσετε , κάθε άλλο!

8.5/10

Περιμένω απαραιτήτως τα σχόλιά σας

Adolf Plays The Jazz WebSite : http://adolfplaysthejazz.tripod.com/

Dirty Waters Link : http://intaktnetlabel.bandcamp.com/

Adolf Plays The Jazz Myspace : http://www.myspace.com/adolfplaysthejazzz

The Happy Hollows - Spells

Δε με νοιάζει που το σπίτι θυμίζει σαν εκείνα των βομβαρδισμένων οικογενειών στο Ιρακ, δε με νοιάζει που ξαφνικά η στίβα με τα άδεια μπουκάλια μπύρας γέμισε απειλητικά πάλι το χώρο που τους έχω παραχωρήσει, δε με νοιάζει που εμφανίστηκαν και άδεια μπουκάλια ρετσίνας... τι στο καλό, έχω να πιω ρετσίνα από τότε που έβλεπα live τους Karma to Burn σε μία ξεχασμένη παραλία της Σαρδηνίας ή μόνο αυτό μπόρεσα να θυμάμαι τις τελευταίες μέρες..?Δε με νοιάζει που οι γόπες και η σταχτη από τα τσιγάρα είναι λες και ένα μικρό ηφαίστειο έκανε έκρηξη μέσα στο ίδιο μου το σπίτι και έφτυσε άπειρες ποσότητες υποπροιόντων καπνίσματος.Η τουαλέτα πηγή μόλυνσης και ο νεροχύτης δε ΄ξέρω, φοβάμαι να πλησιάσω μήπως και κάτι πεταχτεί και με δαγώσει από εκεί μέσα.Χρησιμοποιώ ένα και μοναδικό ποτήρι το τελευταίο καιρό, το ποτήρι mixed flavour cocktail όπως το βάφτησα μιας και από εκεί μέσα έχουν περάσει τα πάντα και έχουν αφήσει τη μυρωδιά τους τα πάντα και μετά από εκεί όλα αυτα μέσα μου. Πήρα ένα δώρο σήμερα σημαντικό και ασήμαντο συγχρόνως, θα το επιστρέψω όμως γιατί δε μου ανήκει, θα κρατήσω μόνο κάτι που συνόδευε το δώρο μου.Έρχεται σαββατοκύριακο ξανά για 47η φορά αυτό το χρόνο και τι κάνουν οι φυσιολογικοί ανθρώποι τα σαββατοκύριακα...ξεκουράζονται, γεμίζουν τις μπαταρίες τους κτλπ.

Slayer - Playing With Dolls Video by Slayer - MySpace Video

Slayer - Playing With Dolls Video by Slayer - MySpace Video


Ο Mark Brooks μεταφέρει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο σε ένα art video, την αρρωστημένη αισθητική, την ψυχοπάθεια, τα σαδιστικά riffs και τα ανατριχιαστικά ουρλιαχτά που συναντάς στον καινούργιο δίσκο των Slayer.

NEBULA-Heavy Psych

Μοιάζει σαν χθες η πρώτη γνωριμία με το ποιο αγαπημένο «νεφέλωμα» της ζωής μου το 1998.Μέσα από την συλλογή “Stoned (R)evolution-The Ultimate trip” με την προσωπική υπογραφή του Lee Dorrian.Αμέσως αγορά του 1^ου split CD με τους φοβερούς Lowrider,και το πρώτο full EP “Let it Burn” ακολουθεί.Με το εκρηκτικό “To the Center” ξεκινούν τις κόντρες με το boogie van των Fu Manchu(κρατάει χρόνια αυτή η κολώνια..),με το αξεπέραστο “Charged”τα πράγματα παίρνουν άλλη τροπή και δείχνουν να ξεφεύγουν πολύ μπροστά. Σε εκείνη την περιοδεία δίνουν εκείνο το μνημειώδες live στο An Club που ψάχνω να βρω τρόπους να ξεχάσω.. Όπως και το συνακόλουθο κολασμένο tequila-beer-after-gig party στο Mo Better μαζί τους,όπου είχα και την χαρά να γνωρίσω αυτά τα απίστευτα μπουμπούκια..(θυμάσαι ρε Μαμάνη..;). ‘Οντες σε φοβερό δημιουργικό κρεσέντο, μας στέλνουν οριστικά αδιάβαστους στο καπάκι,φτιάχνοντας το “Dos Ep’s” ,δίνοντάς μας όλο το πρωτόγονο υλικό(τα δύο πρώτα EP’s “Sun Creature” και “Let it Burn” συν νέο υλικό)remixed σε ένα album.Έξοχα! Κατόπιν όλων αυτών η επιβίβαση στο spaceship του “Atomic Ritual”(με τον αγαπητό παππούλη Chris Goss στην παραγωγή..)έμοιαζε να τους εκτοξεύει σε μια εντυπωσιακή αρχικά,μα και χωρίς επιστροφή(όπως εξελίσσεται σταδιακά τώρα),τροχιά γύρω από τους εαυτούς τους..Το come-back στο Αθηναϊκό κοινό στα πλαίσια της προώθησης του παραπάνω album κινδύνεψε να τινάξει στον αέρα τα θεμέλια τα οποία είχαν γερά οικοδομηθεί από την πρότερη συνάντηση..Χωρίς το δικό τους φταίξιμο όμως..

Live Report Yann Tiersen 14/11/09

Σάββατο..Tiersen sold out...Η κωλοφαρδία της υπόθεσης είναι πως είχα μια πρόσκληση έτοιμη στο τσεπακι...Ετσι για τη φάση...κωλοψήθηκα να πάω Tiersen... Μέσα σε 15 λεπτά είχα κανέι μπανιο, είχα βάλει τα καλά μου πήρα ταξάκι , γαμώ το δίπλωμα..Πότε θα το βγάλω????Γραφικότατος ο ταρίφας και εγώ με χαμόγελο ως τα αυτιά...Ξέρετε πόσο δύσκολο είναι να βρεις ταξί στον Περισσό ??Απίστευτα δύσκολο...Λες και εκεί είναι το τέρμα του κόσμου , ειδικά στο δρόμο που μένω εγω . Φτάνω έξω από το Fuzz και...μμμμμ το Fuzz δεν είναι πια στη Βουλιαγμένης!!Μάλλον είμαι το τελευταίο άτομο που το έμαθα αυτό..ε?Κατεβαίνω , στέκομαι έξω από την κατεστραμένη πόρτα του ex-Fuzz πιάνω το κεφάλι μου ..Είναι από αυτές τις στιγμές που θα το ήθελα μπερδεμένο...όχι πως δεν είναι , είναι συνέχεια ...Τώρα όμως στέκομαι στην Βουλιαγμένης με δύο , ίσως και τρεις λύσεις για το τι ακριβώς θα κάνω...Πήρα την εύκολη , άρρωστη και ασφαλή οδό...Λιώσιμο με Ικαριώτικη παρέα...Αυτό ήταν το άκουσμα που θα με πήγαινε στο πιο σίγουρο live , μάλλον στο live που σίγουρα θα τα έσπαγα..Και έτσι και έγινε . Με κατεστραμένο κεφάλι (δε θέλει πολύ ώρα να λιώσεις με μια τέτοια παρέα) πήγα να τα ακούσω τον Argy στο (feels like home-) AN . Καινούριος δίσκος για τους Nightstalker και το ΑΝ τίγκα , φίσκα , χωρίς υπερβολές . Το πως πήγε το live είναι κάτι που ξέραμε από την αρχή..Κανένα live των Nightstalker δεν είναι άσχημο..Αυτό ξέραμε πριν καν αρχίσουν. Αυτό όμως του Σαββάτου στα αυτιά ενός νηφάλιου μυαλού δεν ήταν ό,τι καλύτερο . Το πρόβλημα στην κιθάρα έκανε την ύπαρξή της μάλλον ... ανύπαρκτη ,τόσο όσο στα αυτιά τα δικά μου να ακούγεται και πάλι γαμάτο...Δεν ήμουν νηφάλια..Καθόλου.... Και τα καινούρια κομμάτια γαμάνε... και χωρίς κιθάρα πάλι γαμάνε..Και τα παλιά μας τρελλαίνουν πάντα...και πάντα και on and on and on (δε χρειάζεται να αναφέρω τίτλους κομματιών) . Τα γνωστά κατά τη διάρκεια της βραδυάς , μπύρες και stagediving , είδα πάλι τις stoneroπαρέες από το φοιτιτιλίκι..Αυτά ειναι , κλασσικές αξίες ...Εδώ στο Παρίσι όλα είναι sold out ..Atlas Sound , δίπλα στο ποτάμι , απίστευτη εικόνα , αλλά ο τεράστιος μαύρος στη είσοδο , με το που περάσαμε όλη αυτή την ουρά μας λέει....Full...Και εγώ , του λέω , ξενέρωσα φούλ...Και την επόμενη μέρα έξω από το venue που παίζανε οι Gossip , sold out , φυσικά και εκεί (πως γίνεται αυτό......?) ένας τύπος πουλούσε δύο εισητηρια 300 eurάκια .Τι λες ρε φίλε ?Ποιος θα δώσει 300 για να δει την χοντρούλα...?Ρε δεν πανε καλά οι Γάλλοι...Έχουν ξεφύγει..Πάλι καλά που καβατζωθήκαμε με on line εισητηριάκια για αύριο...Nightstalker ρε...Tiersen και μαλακίες....